het Javaansche tooneel of de Waijang dienen, 

 waarvan de stof uit de Hindoe- Javaansche my- 

 thologie of uit de aloude geschiedenis van Ja- 

 va ontleend is. Ook zijn de Javanen rijk aan 

 werken over zeden en gebruiken, waaronder bij- 

 zonder uitmunten: de Papali van Kjahi Hageng- 

 Seselo, de Sewoko van Pakoe-Boewono 111. 

 de Woelang-Ngreh van Pakoe-Boewoiïo IV. 

 en de SonoSoenoe van Raden Toemenggoeng 

 Sastro-Negoro. Hunne geschrevene wetboeken 

 van lat er en tijd zijn: de Nawolo Pradoto, Hang- 

 ger-Sadoso , Hangger-hageng en de Hangg er- 

 rang gerranning-G oenoeng , het laatste van den 

 thans regerenden Soesoehoennan. Sedert de in- 

 voering van het Mohammedanisme op Java hebben 

 de Koran en Arabische Kitabs de stof geleverd 

 tot eene menigte van werken over de Godsdienst , 

 waaronder de Anbijo , Menak en Tadjoe-Sala- 

 tin als de voornaamsten beschouwd mogen wor- 

 den. 



De Javanen hebben , vóór de invoering van het 

 Mohammedanisme, eene eigene dichtertaal, be- 

 kend onder den naam van Kawi , bezeten. Ge- 

 lijk de ruïnen van den aiouden tijd , door de 

 Javanen Djaman Boedo genaamd, zoo zijn ook 

 enkele werken in die taal , als getuigen van het 

 verheven genie en van de edele dichtkunst, 

 welke in vroegere eeuwen de bewoners van dit 



