XIV 



Nu eens heet hij Djannoko , dan weder Parto 

 of Danatïdjojo , en in dit gedicht ontvangt hij 

 als boete-doener op Hendro-Kilo den bijnaam 

 Minto-rogo , naar welken tevens het gedicht 

 genoemd wordt. 



De heteekenis van dien naam zal door den 



beoefenaar van het Javaansch gemakkelijk gevon- 



o 

 den worden, daar het woord fcn *fl n Minto , bid- 

 den, algemeen bekend is en het ^n arm \ rogo, hem 

 door ieder kundigen Javaan dooroi axi (Kin \ badan, 

 iwnn in \ sariro of ajm o ikh n \hawak, ligchaam, ver- 

 klaard zal worden, o w in arm \ Minto-rogo beteekent 

 dus: een biddend ligchaam of een persoon die 

 bidt, waardoor Hardjoeno wordt aangeduid, 

 wiens voorname bezigheid op Hendro-Kilo het 

 bidden geweest is. 



Mogt intusschen het Kawische rogo ook de 

 Sanskritische beteekenis van hevige, sterke be- 

 geerte hebben, onder welke mij dit woord ech- 

 ter nog niet is voorgekomen, dan zoude men 

 daarbij kunnen voegen de beteekenis van deelen, 

 verdeelen, welke het Javaansche Minto heeft, en 

 zou men de twee woorden door: eene verdeelde 

 begeerte kunnen vertalen ; waarvan men de aan- 

 leiding zou kunnen vinden in de redetwisten 

 van Hardjoeno en Padijo over de verdeelde be- 





