( 12) 



belemmerd door de gedachte , dat zij zich in een 

 vreemd gebied bevonden. De Widodaris begonnen 

 zich op te schikken, toen zij de woning der boete van 

 Motorogo zagen. Zij werden door den geur van 

 welriekende oliën en den reuk van bloemen , den 

 reuk van de Cadoeng-bloem , vergezeld. De zich 

 verspreidende en haar vergezellende geuren deden 

 alle zorgen verdwijnen. De harten der Widodaris 

 werden getroffen ; de liefde was in hare harten 

 gedrongen. 



Vervolgens rustten de Widodaris uit; het 

 zevental ging zitten op een breeden steen. De 

 steen, waarop de Waranggonos zaten, werd 

 door een Redjoso-hoom overschaduwd, die juist 

 in den bloei stond. De jonge bladeren van den 

 bloemendragenden Redjoso-hoom hingen over den 

 breeden steen, waarop de Waranggonos zaten. 

 De zeven Widodaris zaten naast elkander aan 

 eene waterkom. Aan den rand der waterkom 1 

 bevond zich een fraai steenen beeld, dat geheel 1 

 met mos bedekt was. Het beeld had de ge- 

 daante van een groen geblankettcn man, die 

 zich in de waterkom baden wil. De kom werd I 

 door een geelen Kepoh-hoom overschaduwd. 

 Juist waren zijne vruchten rijp. Zij vielen neer 

 aan den rand der tuin ; zij schenen zich tot spijs 

 aantebieden aan de aan den rand der water- 

 kom neerzittende Widodaris. Maar de Wido- 



