(81 ) 



de beenen. Toen Hardjoeno voornemens was 

 Ba tor o Roedro bij zijne beenen op een breeden 

 steen neer te werpen en terwijl Hardjoeno hem 

 daartoe oplieten wilde, verdween Batoro Roe- 

 dro hem uit de handen. 



Weldra hoorde men het gedruisch van een 

 regen. Welriekende geuren daalden uit de hoog- 

 te neer, vereenigd met de lofliederen der T)e- 

 wos en Ressis uit het hooge luchtruim. Een 

 glans verhief zich in het midden van den 

 luchtkreits. Men zag onmiddelijk eene vuurko- 

 lom. Het leed geen twijfel of Batoro Roe- 

 dro was werkelijk neergedaald. Hij zat op 

 een Padmo-Sono van edelgesteenten, ffjctng 

 Siwah op den Padmo-Sono van edelgesteenten 

 zittende, zoo kwam Hardjoeno dadelijk aan zijne 

 voeten hem hulde bieden. Vervolgens toonde 

 | hij zijn eerbied aan de Dewos , aan ieder 

 afzonderlijk. Hardjoeno wist, welk een eerbied 

 hij aan eiken Dewo verschuldigd was. Door 

 aan Hjang Siwah zijne hulde te brengen, ver- 

 wekte hij eene aangename gewaarwording. 



