(9S) 



Hoedij ono-wono aangekomen, ging vorst Niwoto 

 den tuin binnen. De tuin Welahan was zoo 

 helder als de dag; want het licht der maan ver- 

 eenigde zich met den glans der edelgesteenten 

 en van het goud. Niwoto op de gouden rust- 

 bank plaats nemende vermeerderde den glans 

 van Hoedij ono-wono. 



Na de ontmoeting met Soeprobo, vattede de 

 vorst onbeschroomd haar dadelijk aan en zette 

 Dewati op zijn schoot. De vorst Soeprobo 

 op den schoot genomen hebbende, besteeg de 

 vorst der reuzen onmiddelijk met haar het rust- 

 bed. Vorst Niwoto Woro Dewati op den schoot 

 houdende, liet Soeprobo er zich afglijden. Hij nam 

 haar weder op den schoot ; maar zij liet er zich 

 op nieuw afglijden. Soeprobo was beschaamd de 

 drie Waranggonos te zien. Toen gelastte hij 

 de Widodaris om heen te gaan. «Ei, Probo- 

 «Sdïi! verwijder u; Warso-Soi! begeef u weg; 

 « Lengleng-Matsdanoe ! ga heen. Verwijdert u spoo- 

 rt dig alle drie. Ik gelast u heen te gaan, om- 

 dat Soeprobo, mijne ziel, beschaamd is u te 

 «zien." De drie Widodaris verwijderden zich 

 dadelijk; zij keerden naar den Soerolojo terug. 



Toen sprak de vorst tot Woro Dewati. Lang- 

 zaam en lieflijk waren zijne woorden: «O, zus- 

 «je! mijne ziel! gebiedster f zie mij aan! laat 

 «mij u duidelijk in de oogen zien. Zusje! 



