(98) 



«komst der maan verlangt en gij, mijne koste- 

 «lijke bloem! verstrekt tot de maan. Indien 

 «ik u, mijne bekoorlijke godin! niet had mo- 

 «gen ontmoeten, zoude ik van droefheid ge- 

 «storven zijn. Vergun mij, Gebiedster! u thans 

 «om uwe gunst te mogen smeeken." 



Deze waren de vleijende woorden van vorst 

 Niwoto. Zij begreep al meer en meer de be- 

 doeling der vleijerij van den vorst der reuzen; 

 zij begreep dezelve , toen Niwoto-Kawotjo de slip 

 van haar kleedje losmaakte. Bijkans was Soe- 

 probo door de vleijende woorden van den vorst 

 betooverd geworden. Haar hart was geheel ver- 

 murwd door zijne liefkozingen. Maar Soeprobo 

 was indachtig aan den last van Hardjoeno. Da- 

 delijk verzette zich Soeprobo tegen de begeerte 

 van den vorst; maar Niwoto bleef volhouden: 

 Niwoto wilde aan zijne begeerte hebben vol- 

 daan; hij mikte met zijn puntig wapen; maar 

 Soeprobo week de steek uit; zij bleef hem uit- 

 wijken, zoodat de steek der lans het doel miste 

 en door zeven op elkander gestapelde matrassen 

 drong. Toen de vorst zich teleurgesteld zag, 

 werd hij boos. 



Hierna sprak Woro Soeprobo tot den vorst 1 



«Heer, broeder vorst! maak u, Batoro ! niet 



t |«zoo gaauw boos op zusje. Hebt gij het dan 



«misverstaan ? Gij moet het er voor houden, dat 



• 



