( 1*6 ) i 



de haar glimlagchende : «O, jonge godin! ik 

 «volbreng het bevel van den verhevenen vorst. 

 «Hij heeft mij gelast der vorstin der lief- 

 « lijkheden ten dienste te staan; hij heeft mij 

 «geboden hulde te bieden aan haar, die ge- 

 «lijk is aan de dalende maan; wier oogen ge- 

 «lijk aan sterren zijn; die een hals heeft ge- 

 «lijk een zich verheffende glans; wier armen 

 «gelijk zijn aan een schitterenden regen- 

 «boog." Straks schoof Danandjojo naderbij. Het 

 Juweel veranderde van plaats; zij ontweek hem. 

 Hij maakte zich meester van haar en ligt- 

 te haar op. Danandjojo sloeg de handen 

 om haren hals; zij weerde hem af en stiet zij- 

 ne hand terug. Parto trachtte haar te nade- 

 ren, hij drong met drift naar de plaats. Soe- 

 probo ging gedurig verder af zitten. Straks gaf 

 Hardjoeso haar zoete woorden. De volmaaktste 

 xoetigheden werden in verzen uitgedrukt. Op 

 staande voet maakte hij een zeldzaam gedicht. 

 «Robijn mijns lofs! wat heeft de dienaar mis- 

 «daan, dat hij niet wordt toegesproken, dat 

 «hij niet wordt aangezien? Gebiedster! hoe 

 «durft de dienstknecht het wagen iets aan te 

 «raken, hetgeen gij niet verkiest? Gij zoudt 

 «mij vloeken, dat ik al mijn leven ongelukkig 

 «moest zijn. O, Bloem Woro Dewati! gij al- 

 «leen, zuster! zijt mijn goud. Gij zijt de vol- 



