( 147 ) 



« maakt s te bevalligheid! In Hendroloko zijn er niet 

 «twee, maar zijt gij alleen mijnen lof waardig. 

 «Gij zult u misschien niet baden, ten zij gij 

 «u in de maan doopt? Gebiedster! gij zult u 

 «niet blanke tten dan met Menoer. Gebiedster! 

 «Robijn mijns vermaaks! gij zult u het hoofd- 

 «haar niet wasschen dan in het water, het 

 «vuil der sterren des geheelen hemels, ver- 

 «mengd met den schoonsten glans en den re- 

 «genboog. Het haar mijner gebiedster is ge- 

 «heel glinsterend zwart, gelijk aan het schit- 

 « terend zwart der honigbij of gelijk aan dat 

 «eener Spaansche- vlieg. Als de bewoners der 

 «aarde u mogten zien, zouden velen een ontij- 

 «digen dood sterven. Het zou gezwollene bui- 

 «ken regenen; zij zouden dikke buiken krij- 

 ageïiy wanneer zij naar u, de volmaaktste 

 «schoonheid, mogten zien. Zij zouden u, Ge- 

 «biedster! niet kunnen vinden. Zij zouden 

 «opgezwollen zijnde niet kunnen afgaan. De 

 «harten zouden zich heen en weer wentelen; 

 «zij zouden in de grootste verwarring zijn. 

 «Gij, Gebiedster! zult uwe tanden niet vijlen 

 «dan met het schraapsel van groene paarlen 

 «en smaragden, gedurende eene MV indoe in 

 «gesmolten suiker gedoopt, waarvan de zoetig- 

 «heid vermeerderd wordt door uitgepersten 

 «honig." 



