( 149 ) 



ken was, die den moed verloren had. Hij ein- 

 digde met zijne liefkozingen. Hij drong door 

 tot de plaats des vermaaks. Hij doelde slechts 

 op de steek van zijn wapen. Hij maakte haast 

 en bereikte snel zijn wensch. Soeprobo smeek- 

 te: «Langzaam! langzaam! haast u niet!" 



Er zoude geen einde aan zijn om het ver- 

 maak eener vurige liefde te schilderen. In den 

 bijslaap vereenigd, hielden zij beiden zich zeer 

 bedaard. Zij gevoelden zich beiden als in een 

 droom. Uitermate groot was de begeerte 

 van man en vrouw. Zij verlangden beiden 

 het vermaak des bijslaaps tot vermoeijens toe. 

 Hunne ligchamen waren verslapt als eene ver- 

 welkte bloem. Zij hadden het hoogste genot 

 ten einde toe gesmaakt. Een walm van geu- 

 ren verspreidde zich; zij betwistten den honig 

 zijne zoetigheid. Zij waren van elkander ge- 

 scheiden. 



De oogen van Woro Dewati waren aan ver- 

 welkte bloemen gelijk. Zij verwijderde zich 

 om niet door Ni Wiloetomo beschuldigd te 

 worden het te lang te hebben gemaakt. Zij 

 keerde spoedig terug; haar kleed werd in el- 

 kander gekronkeld. Zij ging in verwarring 

 heen. Eene Tjeti kwam haar water brengen 

 in eene kom. De Djawotos allen betoonden 

 hun eerbied voor haar. De Kendangs en 



