( 188) 



gebleven, de Hapsaris , meenden overal in 

 hare droefheid Parto te zien; allen waren zij 

 van droefheid ziek; zij waren geheel aan droef- 

 heid overgegeven; de liefde had haar geheel 

 overweldigd. 



De zeven Hapsaris, die door Dan andjojo met 

 den bijslaap begunstigd waren geworden, wa- 

 ren troosteloos: vier dagen, zeven dagen duur- 

 den hare jammerklagten voort. Hare harten 

 waren geheel op hem verliefd. Door het schie- 

 lijk vertrek van Parto uit Hendro-loko kwam 

 het haar voor, alsof zij een zoon door den 

 dood verloren hadden. De harten der hemel- 

 sche Hapsaris waren afgestompt, terneer ge- 

 slagen en ledig. 



Wij zwijgen van de jammerklagten der Wi- 

 dodaris. Hardjoeno had zijne hoofdplaats be- 

 reikt. Met diepen ootmoed boog hij zich neer 

 en kuste de voeten van zijne twee oudere broe- 

 ders. De twee jongere broeders bogen zich voor 

 hem. Het was gelijk eene wolk met regen ge- 

 vuld; met regen in het vierde getijde, die al 

 de bladeren der Lotos ontluiken doet. Allen 

 waren vol vreugde, de bloedverwanten, kinde- 

 ren en de geheele bevolking der stad, over het 

 teeken van den veranderden luister en over het 

 uitmuntend wapen, de Pasopati, dat hij ge- 

 kregen had en dat alle wapens der vorsten en 



