(19) 



rundvee grazen in de vlakten of hebben zich, 

 zelfs langs de steilste afhellingen, verspreid. 

 Het houten klokje klinkt eentoonig maar niet 

 onaangenaam. Men is hoog boven de bebouw- 

 de vlakten verheven, maar evenwel zeker , be- 

 woonde oorden te zullen aantreffen. Zoo ver- 

 volgt men zijnen weg, die door gedurige af- 

 wisseling werkelijk kort valt. 



Intussehen wordt het eerst ver verwijderd 

 onduidelijk gerommel al meer en meer hoor- 

 baar. Het zijn ratelende slagen , die elkander 

 ras opvolgen, somwijlen verdringen. Een opstij- 

 gende dikke rookwolk, die, zich als in wolken 

 massa verzamelende, aan de hoogste toppen der 

 bergen hangen blijft, verkondigt den vulcaan, 

 dien men in angstige verwachting steeds meer 

 en meer nadert. Reeds heeft men de volkrijke 

 dessa Ngadie Sar ie met de aldaar gebouwde 

 Passangrahan , 6,061 R. voeten boven de zee, 

 achter zich: nog een kleine hoogte bestegen, en 

 een tooneel van dood en verwoesting, houdt u 

 aan de plek geboeid, van waar zich de Dasar 

 of zandzee ver in de diepte in derzelver ge- 

 heele uitgestrektheid vertoont. Men deinst on- 

 willekeurig terug, bij de voorstelling van het 

 geen daar eenmaal moet hebben plaats gegre- 

 pen, van de nu eens weldadig scheppende, dan 

 weder alles vernielende natuur-krachten, die 



