( 88) 



de, mogelijk was waartenemen , in hoe verre de 

 in het oogenblik der ontploffing uitgeworpen 

 stoffen, in den zich aanvankelijk geopend heb- 

 benden bodem waren terug gevallen, daar deze 

 dan telkens weder in den vorigen staat, zon- 

 der ook de minste verandering te hebben on- 

 dergaan, te zien was.- Niet onwaarschijnlijk dus 

 dat deze bodem , die zich van boven gezien als 

 eene zwartachtige grond vlakt e vertoonde, in dit 

 tijdperk der vulcanische werking, niets anders 

 was, dan eene weeke stof, door de persing om- 

 hoog gehouden, om, bij eiken meer hevigen aan- 

 drang van den daaronder woelenden vuurstroom, 

 weg te wijken en aan de voortgestuwde lava 

 eenen doortogt te verschaffen .- Ware de krater 

 minder diep in dezen oogenschijnlijken bodem 

 te bereiken geweest, voorzeker zouden hieromtrent 

 voldoende waarnemingen kunnen zijn bewerk- 

 stelligd geworden. Maar de ontzettende diepte, 

 inderdaad op geen honderd voeten na, te bepa- 

 len, juist dewijl aldaar geen voorwerp is waar 

 naar dezelve eenigzins zou aftemeten zijn, maakt 

 dat alle opgaven hieromtrent louter gissingen zijn, 

 die, bij eene daadzakelijke meting van dezen verba- 

 zenden afgrond, niet onwaarschijnlijk .bevonden 

 worden ver van de waarheid aftewij ken. Het eeni- 

 ,ge, waaruit men met eenigen grond tot de gewel- 

 dige diepte van den krater besluiten kan ; is de 



