( 49 ) 



eene verlenging bleek te zijn van eenen berg- 

 rug, regtstreeks van den Lemmongan afloopende, 

 van ongeveer 4 paal breedte, aan weerszijden 

 door de wildernis ingesloten, met welke, van zoo 

 ver het oog reikte, dit lager gedeelte bedekt was. 

 Onze paarden op dit. punt achterlatende be- 

 gonnen wij van hier den togt te voet, die ech- 

 ter vrij wat meer bezwaar opleverde, dan wij 

 ons in den eersten opslag hadden voorgesteld. 

 De zich voor ons opdoende zacht gloeijende vlakte 

 was zoodanig, verscheiden vademen hoog, met 

 eene laag van los op elkander liggende steen- 

 klompen bedekt, dat men niet anders dan van 

 den eenen steen op den anderen springende 

 kon voortkomen. De meeste dezer steenbrok- 

 ken, waaronder vele van 4 tot 6 voeten diame- 

 ter in een half verbranden staat verkeerden, 

 waren met een zacht mos begroeid, dat echter 

 den reeds zoo vermoeij enden overtogt van dit ge- 

 deelte des te gevaarlijker maakte, daar dit mos, 

 hier en daar, de diepe scheuren of de tusschen- 

 ruimte van deze los over elkander henen gerol- 

 de steenmassas voor het oog verborg , en men 

 dien ten gevolge gedurig van denzelven afgleed of 

 vrij onzacht tusschen de steenen instortte, dat 

 des te gevaarlijker was , aangezien velen zoo on- 

 vast op elkander lagen, dat zij bij de druk- 

 king van den voet wegkantelden. Hoe verder 



D 



