(82) 



neden storten, dit punt niet kunnen bereiken, 

 maar de kloven en spleten van dit voorgeberg- 

 te in hunne vaart gestuit worden. 



Alhoewel er ook aanvankelijk geen voornemen 

 had bestaan den berg zelf te bestijgen, scheen 

 de gelegenheid daartoe thans zoo gunstig te zijn, 

 dat wij zonder verdere beraadslaging daarmede 

 een begin maakten. Langs de meest geschikte 

 punten opklimmende, hadden wij spoedig de 

 eerste aanhoogten die den voet uitmaken achter 

 ons, maar ook hiermede dat gedeelte bereikt, 

 van waar de kegel onder een hoek van -40° 

 en meer oprijst. De rulle asch, welke tel- 

 kens onder den voet wegzakte, de los liggen- 

 de steenen, die bij de minste beweging om- 

 laag rolden , deden ons niet dan langzaam 

 vooruitgaan en vermoeiden uitermate. Hoe hoo- 

 ger wij klommen, hoe spoediger onze krachten, 

 na een kortstondige rust , weder waren uitge- 

 put. Het terrein van den berg was hier als 

 met kleine puntige steenen en scherven van 

 verbrijzelde rotsstukken overdekt , die bij eiken 

 mistred eene pijnlijke gewaarwording aan de 

 voeten veroorzaakten, en die der ons vergezellen- 

 de Inlanders telkens kwetsten, wier getal dan 

 ook, naar gelang wij in hoogte wonnen, gedu- 

 rig verminderde en thans, behalve den Ronggo 

 van Lemadjang, tot op drie geslonken was. Al 



