( 85 ) 



Lemmongan, slechts één onafgebroken wilder- 

 nis uittemaken. Alleen eenige lichtgroene 

 plekken, voor Djagong velden ie houden, en 

 in de nabij heid der meren van Klakka en Pa- 

 kis gelegen, gaven te kennen, dat nog niet elk 

 spoor van bevolking van dit tooneel van ver- 

 woesting verdwenen was. Maar daar, waar wij 

 stonden, was geen teeken van vegetatie te vin- 

 den; slechts zwarte, half verbrande steen-klom- 

 pen, vele van welke, door de kracht van den 

 val verbrijzeld, nog blijkbaar eerst kortelings 

 waren uitgeworpen, bedekten den steil oploo- 

 penden bergwand. Verschillend van die meer be- 

 neden, waren de steenen hier als schoon ge- 

 vaagd, en nog met geene asch overdekt. Een 

 derzelve, dien wij langs de helling afwentelden, en 

 die in zijnen val een aantal anderen medesleepte, 

 was nog eenigzins warm en bewees ten volle 

 wat ons bij een mogelijke eruptie te wachten 

 stond. Aan wijken noch ontvlugten was toch 

 daar, waar wij ons toen bevonden, te denken, 

 daar het reeds moeite kostte zich hier, op deze 

 los over elkander liggende steenen, staande te 

 houden. Dit alles deed ons dan ook, en voor- 

 waar ter goeder ure, besluiten terug te keeren, 

 want nog naauwlijks waren wij langs den ke- 

 gel afgedaald, nog ter naauwernood hadden wij 

 de lagere gedeelten des bergs, in de nabijheid 



