(70) 



Maar ook nu doet zich een tooneel voor, dat even 

 zonderling" is als , wist men de beteekenis niet, 

 weinig overstemmende met de vreugde van den 

 vorigen dag. Een luid geween en gekerm wordt 

 door de aanverwanten der jonggehuwden aan- 

 geheven. Beide bewijzen nog eenmaal hunne 

 soembahs of eerbetooningen voor de hierboven 

 beschreven poppen of beelden , die hunne voor- 

 ouders moeten voorstellen. Om in het geluk 

 hunner nakomelingen te deelen en de verloo- 

 ving mede te vieren, verlieten zij, zoo zegt men, 

 hunne graven , en zou men hen dan , zonder 

 smart, zonder tranen en luid geween, weder 

 kunnen zien henen gaan? Het denkbeeld heeft 

 iets treffends : eene herinnering aan , een voort- 

 leven met de dierbare afgestorvenen, die ons zijn 

 voorgegaan en gewis zoo gaarne aan onze aard- 

 sche vreugde zouden willen deelnemen. Jam- 

 mer dus dat ook de afloop of het einde van 

 het tooneel niet hiermede overeenstemt, maar 

 de indruk, dien de bijwoning van dit alles heeft 

 te weeg gebragt, eenigzins veranderd wordt, 

 door de wijze waarop zij zich daarna, van deze, 

 hunne afgestorvene aanverwanten voorstellende 

 beelden , wederom ontdoen. 



Nadat men zijne smart, zoo als boven omschreven 

 is, genoegzaam lucht gegeven heeft, worden de pop- 

 pen ontkleed en zonder verdere ceremoniën 



