(79) 



berg te heeft. In de diepte, vele honderden voe- 

 ted beneden waarts , de uitgestrekte kale vlakte 

 der zandzee, boven welke zich meer achterwaarts de 

 Bromo en.de daarnevens liggende Batok verheffen. 

 Aan den voet van den rokenden berg, de talrijke 

 menigte met vrouwen en kinderen, in groepen 

 op de zandvlakte gelegerd, en wanneer dan de 

 opperpriester van Tengger door eenigen der oud- 

 sten des volks vergezeld, zich op weg begeeft 

 om zijne hulde aan den god, dien zij veron- 

 derstellen daar gezeteld te zijn, toetebrengen, her- 

 innert men zich bij dit tooneel onwillekeu- 

 rig de woestijn en den berg Sinai, waar, voor 

 duizende jaren, het uitverkoren volk, met de 

 meer onmiddelijke tegenwoordigheid des Aller- 

 hoogste begenadigd werd. 



Op den rand van den krater gekomen, waar- 

 uit sinds de Bromo, thans ruim een jaar gele- 

 den, weder werkende geworden is, onder een 

 dof onderaardsch gerommel, aanhoudend digte 

 rookkolommen opstijgen, worden de voornaam- 

 ste goden op een plegtige wijze aangeroepen, 

 en de zegen over de bevolking van Tengger 

 van de Dewo Sandjang Toengal of opperste 

 godheid, die van Pandoe Dewo Notto en Soe- 

 nan Jeboe, welke laatste gezegd wordt den berg 

 Bromo zei ven tot hare verblijfplaas uitgekozen 

 te hebben, afgesmeekt. De wierook wordt ont- 



