Sadjara Radja Djawa. 189 



te jong , enzytnoch zoo lang niet ge- 

 trouwd geweest. ( e') De Smit dus ge- 

 drongen, kröam tot bekentenis, en 

 zeide , neen! hy is myn zoon niet^ 

 maar een zoon van eenen goeden 

 vriend , die my denzelven heeft over-" 

 gegeeven. Goed ! zei de Vorst , ik zal 

 dan uw kind by my aan het hof nee- 

 men. De Smit fcheen daar uitterlyk 

 zeer wel mede te vreeden; maar inner- 

 lyk was hy 'erover bedroefd, 



Tjioeng Wanara , eenigen tyd by 

 denKoning geweest zynde, wierdt, 

 als Veldoverile , van hem ten ftryde 

 gezonden; en in dien veldtogt Haag- 

 de hy twee en driemaalen zeer geluk- 

 kig, veroverde ettelyke Heden, en 



bragt 



(e) Deeze langmoedighefd in het ondervraagen 9 

 drukt zeer wel het doorgaand caracter der meeste Ja- 

 vaanen uit. Zy blyven vraagen , 200 lang zy twyfe- 

 len : en zy.blyven , met de grootfïe vriendelykheid, 

 onwrjkbaaTop hun ftuk ftaao ; wanneer zy geld be- 

 dingen , of by andere gelegenheden. En wordt deHof- 

 landcr moeilyjk, dan gaan zy hcenenenkomen's an- 

 deren daags, om even als gisteren, op hun voorftel 

 te blyven tiaan , én door die vriendelykeen onverzet» 

 tefyke ftandvastigheid i eindelyk den korfelen Eu- 

 ropeei te overwinnen, en hunnen zin te krygen. De 

 Ghineezen hebben dit ook eigen, en voegen 'er 

 tengeduurig vriendelyk lachje by, daar de Javaanea 

 een euisqg gelaat verwonen. 



