van den Land- Bouw. 501 



naby myn huis , het welk ik tot een 

 voorwerp van waarneeming hadt ver- 

 kooren , in korten tyd , zodanig zien 

 havenen , dat 'er maar een gering ge- 

 deelte van te gebruiken was; maar 

 thans, terwyl ik dit fchryf , of omtrent 

 zeven weeken na dat voorval , is de 

 gemelde plantagie voor de tweede 

 maal uitgefchooten en zoo fchoon ge- 

 flaagd , dat de inzaameling zeer over- 

 vloedig zal weezen , en waarfchynlyk 

 eene voortreffelyke verwftoffe uitle- 

 veren. Om de hevige flagregens , in 

 het westfaizoen , of de twee eerfte 

 maanden van het jaar, dit Eiland by- 

 zonder onderworpen, te ontwyken, 

 diend men het zaaijen uit te ftellert tot 

 Maart, wanneer men ook minder van 

 de winden heeft te duchten , en mo- 

 gelyk zoude men tegen dezelve, met 

 het gewenschte nut , fchutheggen 



kun- 



zegt, om namentlyk de befmette planceii hoe jong 

 zy ook zyn, af te fnyden en in de Gistbak te wer- 

 pen, als of de rupfen, de ingezwolgen zelfilandig- 

 heid der Indigo, dus weder zouden losfen. Een 

 vreemd gevoelen ! Want behalven dat het lymachtig 

 Weezen, het welk alle bloedelooze Dieren by zich 

 hebben, de Verwftoffe volftrekt moet benadeelen, 

 kunnen ds planten zoo vroeg afgefneeden , ook vaa 

 weinig nut zyn in de bereiding. 



Ü3 



