OP DE BR A T A-JÜE D A. 305 



(LVI) G,i-2. D, E: «la^^-nwjfii^m,^: iMiE/i^^aBtKir^^vf^ Kw. XLI V, 5,3, a: (ÏJ O ? 



O Q 



<. o mnri nrn -Jii \ C: <>„?,* A, B=T: — D, E alleen: »w^, ? « 



». (kJi(ann\ A: ™*^ B, C = T; — mJiiBnKN A, C: «^w B = T; ]) ; E: al ,.^,., 



[rujfKJioij ontbreekt in D, E. 



j] (kji te n 



r. dl ooi ojp aan. arm nnrïri fl-nn \ A : mj «» «7 ja°\ B , C : 77 iw> «3 ^ ia <m ,1™ <™ n^i w D , E = T . 



7 — 15. Ook hier is weder in vele opzijten van den grondtekst (Kw. 6 — 9,: ) 

 afgeweken, die ongeveer hierop neerkomt: (6) De weg is belemmerd 

 door bergen van lijken; het bloed stroomt over de vlakten en door de 

 ravijnen; de punten der pijlen zijn als scherpe steenen, die 't gaan be- 

 moeijelijken, de wrakken der wagens als rotseo ; over de schilden treedt 

 Satyawati voort, steunende op eene gebrokene piek. (7) Onvervaard 



doorstaat zij den aanblik van allerlei verschrikkingen hare ziel 



is geheel vervuld van 't verlangen, om het ligchaam van Salja te aan- 

 schouwen. (8) Hare voeten zijn afgemat van 't struikelen over de 

 lijken en 't uitglijden over de hoofden, die omkantelen onder haar' 

 tred (?). Door vermoeijenis gedrongen, zet zij zich op (het Jijk van) 

 een' olifant neer, als ware 't een vlakke steen, door rotsen omsloten. Aan 

 den oever van den bloedstroom (is zij gezeten), het hart vol rouw, verstijfd 

 van leden. (9) Eene vlag, die, aan den stok gebleven, haar bescha- 

 duwt, is in haar oog als geboomte op een' heuveltop.- — Zie verder de 

 volgende aantt. — Op de aangehaalde verzen volgt onmiddellijk de grond- 

 tekst van LV11, 4—6: zie ald. 



7,.. SïaSi^ IJ, C: &,?, ? * A, B* = T; D, E: tj«8™ 



s. o£ TiasN C: m», A, 13: t£°. I), E: (zn<v;\> vgl. echter de aant. bij XXXIV. 5,r. 



a. min umi o-Ji ? \ I): °ju?\\ A, B. C, E = T. 



S,i-5. Over den grondtekst zie beneden, bij pd. 15, 



39 



