OP DE BRATA-JOEDA. 369 



(LXVIII,l,i-s.) J 63, X, waar het niet genoemd wordt, maar beschreven als een aange- 

 boren juweelen hoofdsieraad, hetwelk niet zonder verwonding kon wor- 

 den weggenomen. 

 i. (i_nn(KTn\ A: oS-nw B, C, D., E = T. 



(iy?(KiieTfi\ A: ^^m^idhw B, C, D, E=T. 



a„ 



wd\ B, C: «3™ A, D, E = T 



O Q 



on arn 2 mi (Ki (uui !kïi 



l ld' '^ 



(Kj orn 2 m (Kiajui *ai \ B: »|w «w A: «^^luêiw C, D, E = T. 



9-2,6. Kw. LI, 24, 3-4: (Ki (kiojiikkti aniï oOi QJi2nnnn[i om iki asin inn onna 0(0-01- 



<K1(UU)\ ÊJ1 0S1I1 (KI [| (KI [j IÏJ03(IK BJ) O ,-Jl (KI jj 0JU1 O (kil (UI OK IkJI OKIOTTIN G: 



(Pi o o C> Ol q q y 



iMtrnonimi!nnJ><ciopa<r)MtijjM-^i' T K-tip'r>t <nn tn &m iq tij t mi ~m(xri(n(hnriao£)am.ip(&)\ i&iruihntuityniisnitjiaj) 



<E»~«M(W(Ki-fli^«jiM<w«ngt(wwj^A«j»(iS* Van t neerleggen van den boog en 't 

 uitgaan van 't vuur is hier nog geene sprake: dit schijnt althans met 

 tuKKiosinruui nog niet bedoeld te zijn: vgl. de volgende aant. en die 



bij 18,4, vlgg. 

 2,r, vlgg. Het antwoord van Aswatama en de verdere afloop dezer expeditie is 

 in 't Kw. vervat ia pd. 25 — 30, waarvan de zamenhang mij zeer 

 duister is. Bij gissing zou ik geneigd zijn, het ongeveer aldus te ver- 

 staan: (25 — 26) Aswatama verklaart zich bereid, om den Tjoeda-mani aan 

 Narada over te geven, maar betuigt zijne onmagt, om het goddelijk wapen 

 uitte doven, of de Averking er van te doen ophouden, alvorens de vloek 

 tegen de Pandaiva's voor 't minst aan hun' telg vervuld zij. Daarop neemt 

 KüêsNA het woord (27 — 28), staat toe, dat het wapen Ammanjoe's ongeboren 

 kind in den moederschoot treffe (? zie de aant. 9,7-14,6 ), maar voorspelt te- 

 vens, dat die zoon later, onder den naam van Parixit, de stamvader van 

 een vorstengeslacht worden zal, en dat Aswatama duizend jaar lang zijn 

 misdrijf met ellende en schande boeten zal. (29) Die uitspraak wordt 



door de hemellingen toegejuicht, die daarop verdwijnen, en Aswatama 



47 



