— 10 — 



De gesteldheid van Simpang en Matan evenwel, die nog door geene trac- 

 taten met het Nederlandsche Gouvernement verbonden waren, bood aan den vrucht, 

 baren geest van Kaffles eene te gunstige gelegenheid, dan dat hij zou verzuimd 

 hebben die ten behoeve ^an den handel zijner nieuwe stichting te exploiteeren. 



Zijne pogingen daartoe werden echter ook nu door de waakzaamheid van 

 het Nederlandsche gezag verijdeld, schoon de vorsten van Matan en Simpang des 

 Ie meer bereid waren om zich in de armen der Engelschen te werpen, dewijl 

 zij zich bewust waren hunne belofte tot beteugeling van den zeeroof, aan he. 

 Nederlandsche bestuur gedaan, op de schandelijkste wijze te hebben geschondent 

 In den loop van het jaar 1822 haiden de roovers van Matan niet slechts eenige 

 Javaansche vaartuigen geplunderd, maar ook den Nederlandschen kotter, Hermina. 

 afgeloopen en zijne bemanning om het leven gebracht ; en, terwijl de prauwen, die 

 zich daaraan hadden schuldig gemaakt, te Pëngandongan !) en Simpang eene 

 schuilplaats vonden, had de Sultan van Matan niet geaarzeld zich persoonlijk een 

 deel der geroofde goederen toe te eigenen. 



De heer Muller ontving zijne instructie den 6 eu November 1822 en ging 

 2 dagen later van Sambas naar Pontianak onder zeil, waar hij op den aldaar ter 

 reede liggenden schoener, Emma, overging om daarmede den tocht te vervolgen, 

 terwijl den 10 deu zes inlandsche vaartuigen onder bevel van den majoor Radja Akil 2 ) 

 zich bij hem voegden. 



Bij zijne komst te Simpang bleek het den heer Muller, dat de onderhande- 

 lingen met de Engelschen nog niet waren afgebroken. 



Er liep een gerucht, dat Britsche schepen verwacht werden, en inderdaad 

 werden op den dag zelven der aankomst van onzen afgevaardigde brieven aan- 

 gebracht, welke duidelijk bewezen, dat de werkzame vijand der uitbreiding van 

 het Nederlandsche gezag nog niet rustte. 



De onderhandelingen, welke de heer Muller met den Panembahan van Simpang 

 en den Sultan van Matan, die toevallig te Simpang aanwezig was, voerde, leidden 

 tot voorloopige overeenkomsten, welke de basis zouden uitmaken der contracten, later 

 met den Commissaris zelven aan te gaan. Van den inhoud dier overeenkomsten 

 is voor ons doel het volgende van belang. 



De Sultan van Matan verklaart uitdrukkelijk, dat hij er genoegen mede 

 neemt, dat het Gouvernement met zijnen vasal. den Panembahan van Simpang. 

 afzonderlijk onderhandelt. 





1) Pëngadongan (= Veth's Bengadong) was gelegen ter plaatse van het tegenwoordige Këtapang. 



2) OfBchoon de figuur van Radja Akil in de geschiedenis onzer politieke verhouding met de zuidelijke 

 staten van Borneo's Westkust eene gewichtige rol speelt, zijn wij ter bekorting genoodzaakt omtrent zijn 

 vroegeren loophaan en karakter niet (gelijk wij tot dusver bijna woordelijk deden) te citeeren uit Veth's Borneo's 

 Westkust, hoe belangwekkend overigens het op pag 150, deel II van dat werk van dien Siakschen prins 

 geschetste portret is. 



