— 11 — 



Tusschen het Nederlandsche Gouvernement en de vorsten van Matan en 

 Simpang zal een vaste vrede, vriend- en bondgenootschap bestaan, waarbij de 

 vorsten hunnen wensch te kennen geven om den zeeroof te beteugelen, de scheep- 

 vaart te beschermen en den handel te bevorderen, roepende zij daartoe, in het gevoel 

 van hun onvermogen, de hulp in van het Nederlandsclie gezag, onder welks be- 

 scherming zij zich stellen en aan hetwelk zij hunne staten in hunnen geheelen 

 omvang afstaan. Het bestuur daarover werd hun evenwel, onder het Nederlandsche 

 oppergezag, teruggegeven. 



Alleen de Karimata-eilanden zullen voor altijd onder het onmiddellijke gezag 

 van het Nederlandsche Gouvernement blijven, terwijl de oude rechten van het 

 Gouvernement op het landschap Soekadana (dat in 1778 door Bantam aan de 

 Oost-Indische Compagnie was afgestaan ]) ) werden erkend. 



Nadat de onderhandelingen over deze overeenkomsten den 23 November 

 1822 afgeloopen waren, werden zij openlijk te Simpang bekend gemaakt onder 

 het hijschen van de Nederlandsche vlag vóór den dalam van Simpang, in tegen- 

 woordigheid van den Sultan Panembahan, de rijksgrooten en de verzamelde volks- 

 menigte. 



Daarop vertrok de heer Muller, vergezeld van den Sultan, naar Matan, 

 alwaar den 3 en December te Pengadongan, de toenmalige verblijfplaats van den 

 Sultan, met groot ceremonieel de Nederlandsche vlag geplant werd. 



Bij zijn terugkeer van Matan naar Pontianak werd door den heer Muller 

 ook Soekadana bezocht, alwaar den 18 en December 1822, in bijzijn o. a. van de 

 beide onder-rijksbestuurders van Matan, Pangeran Djaja di Laga en Pangeran 

 DaeDg Tjëla', met de gebruikelijke plechtigheden de Nederlandsche vlag werd 

 opgericht bij den Noordelijken hoek van den riviermond. 



Verschillende omstandigheden beletten een tocht naar de Karimata-eilanden, 

 doch de reeds vermelde Wan Hasan van Pontianak, die den heer Muller ook op 

 deze reis vergezelde, verrichtte niet lang daarna de taak om uit naam van het 

 Gouvernement de Nederlandsche vlag op Groot-Karimata te planten 2 ). 



Zoo was dan ten gevolge dezer reis van George Muller het Nederlandse u e 

 gezag in de Zuidelijke staten van Borneo's Westkust alom erkend en gevestigd. 



In Juni 1823 werd het door Muller met den Panembahan van Simpang aan- 

 gegaan voorloopig contract door den Commissaris Tobias bij zijn tocht naar dat 

 landschap in een definitief veranderd; desgelijks door den Gezaghebber ter Westkust, 

 C. L. Hartmann, wien onder dezen titel bij de terugkeer naar Java van den 



1) Veth, I, pag. 260. 



2) De Karimata-eilanden, welke sedert 1765 of 1770 (Veth. I. pag. 266j tot een toevluchtsoord strekten 

 aan uit Siak verdreven vorstentelgen met hunne volgelingen, die zich op Groot Karimata en Seroetoe vestig- 

 den en hoofdzakelijk in zeeroof een middel van bestaan hadden, stonden toenmaals onder zekeren Batin Galang. 



die ouder de bescherming der vorsten vau Watan en Simpang heette te staan fVetb, I, pag. 3G3). 



