— 24 — ; 



„verhaalt, dat hem onmogelijk is aan den Sultan van Brussel deszelfs aandeel aan 

 „de vogelnestjes ter hand te stellen, wijl deszelfs broeder, de gewezen Panembahan, 

 „de vier dessa's, welke de meeste vogelnestjes leveren, niet wil afstaan ; dat hij 

 „te vergeefs met goede woorden heeft getracht zijnen broeder tot deszelfs plicht 

 „terug te brengen, en dat hij vreest, strenge maatregelen tegen denzelven te 

 „gebruiken, als wanneer wellicht het geheele land in oproer zoude komen, hebbende 

 „ook van het bestuur (den gewezen Resident Ritter) last bekomen geen geweld 

 „in die zaak te gebruiken: dat hij zelve slechts 18 kati 's vogelnestjes jaarlijks uit 

 „de dessa Kendawangan en voorts nog eene geringe hoeveelheid rijst uit eenige 

 „andere dessa's trekt, welke inkomsten niet genoegzaam zijn om in deszelfs be- 

 hoeften als hoofd van het rijk Mattam te voorzien, en dat wanneer" de Adsistent- 

 resident van Pontianak in die zaak niet spoedig hulp verleent, hij het niet langer 

 „zal kunnen volhouden en genoodzaakt zijn om zijn ontslag te verzoeken; en dat 

 „hij liever zal zien, dat het gezag over het geheele rijk weder aan zijn broeder 

 „wordt opgedragen, dan dat hij nog langer in die omstandigheden moet verkeeren; 

 „dat het ook zijn wensch is, even als die van den gewezen Panembahan en van de 

 „geheele bevolking, dat het rijk Mattam, geheel onafhankelijk van den Sultan van 

 „Brussel, alleen onder de onmiddellijke bevelen van het Gouvernement worde 

 „gesteld" (missive als boven dd. 24 Maart 1835 No. 51). 



Terwijl de gezaghebber beiden vorsten aanraadde zich met hunne klachten 

 te wenden tot den Adsistent-resident te Pontianak, stelde hij dezen voor, dat ver- 

 wijdering van den gewezen Panembahan uit het rijk „Mattam" het eenige middel 

 zoude zijn om „dat land onder de bevelen van Z. H. den Sultan te brengen"; want, 

 „ofschoon dezelve nu met veel schoone woorden zijne getrouwheid en verknochtheid 

 „aan tet Gouvernement aanprijst, zoo levert nogthans deszelfs gedrag tegen Z. H. 



„den Sultan gedurende 6 jaren, het sprekendste bewijs op, dat men op 



„deszelfs beloften geen staat kan maken". 



De Adsistent-resident achtte het tengevolge van bovenstaande mededeelingeu 

 dienstig „zich in persoon met de zaken op de plaats zelf bekend te maken" 

 (missive dd. 10 April 1835 No. 122) en vertrok daartoe naar Soekadana. 



Hij trof den stand van zaken alleszins aan. zooals de gezaghebber dien 

 had geschetst. 



Naar Soekadana, alwaar de Adsistent-resident vveuschte de acte van aanstelling 

 aan den nieuwen Panembahan plechtig uit te reiken, kon hij dezen niet bewegen 

 op te komen. 



De Sultan verzekerde, dat de van Matan bedongen inkomsten hem steeds 

 werden onthouden. 



De gezaghebber klaagde over verboden handel in het Matansche, vooral in 

 zout, waarbij de gewezen Panembahan de smokkelaars, zooveel mogelijk, beschermde. 



De Adsistent-resident kon niet wel anders als zich daarop naar Kajoeng 

 begeven. 



