— 25 — 



Hier wist de afgezette Panembahan zich niet zulk een goed gevolg in zijne 

 gunst te dringen, dat, geheel in tegenstelling met liet voorstel van den gezagheb- 

 ber tot diens verwijdering, de Adsistent-resident juist op diens herstel in het ge- 

 zag bedacht werd, te meer wijl Pangeran Tjakra niets liever wenschte dan zich 

 ten behoeve van zijnen broeder weder van het bestuur te ontdoen. 



De Adsistent-resident had verder gelegenheid zich te overtuigen, dat de 

 Sultan van Soekadana nog altijd evenzeer gehaat was in Matan en er zelden 

 anders dan door den naam van „de Siakker'' werd aangeduid ; hij geloofde niet, 

 dat dit gewest immer goedwillig het gezag des Sultans erkennen zou, en onder- 

 steunde zeer den wensch der Matansche vorsten om te Kajoeng een civielen gezag- 

 hebber van wege het Gouvernement geplaatst te zien, als het eenige middel in 

 zijne oogen om een einde te maken aan de regeeringloosheid en de smokkelarij 

 in Matan, welke teveus oorzaken waren, dat de handel van Soekadana, 't welk op 

 zich zelf geene producten voor retourladingen opleverde l ). in weerwil der voor- 

 treffelijke reede in kwijnenden toestand bleef. 



Tot het doen van bepaalde voorstellen kwam evenwel tle Adsistent-resident 

 niet, „uit vrees, dat zij niet met de zienswijze van den Gouverneur-Generaal zou- 

 „den strooken'. 



Nochtans nam de Regeering op zijn rapport den 12" 11 Augustus 1835 een 

 besluit, waarbij de verheffing van Pangeran Tjakra Nagara tot Panembahan pro- 

 visioneel buiten werking werd gesteld, terwijl aan den Adsistent-resident werd 

 opgedragen eene nieuwe regeling der Matansche aangelegenheden, in overleg met 

 den Sultan, te ontwerpen. 



Aan dezen last werd spoedig voldaan. Reeds in November ontving de 

 Adsistent-resident een brief van den Sultan, waarin hij aandrong op de verban- 

 ning van beide de Matansche vorsten en de plaatsing van een civielen gezaghebber 

 te Kajoeng, ten einde hem zijn wettig aandeel in de inkomsten van Matan te 

 verzekeren, die hij op wel / 50.000 sjaars meende te mogen stellen. Kon het 

 Gouvernement in dit voorstel niet treden, dan wenschte hij, dat hein eene vaste 

 bezoldiging mocht worden toegelegd. Bovendien verzocht hij om een nieuw voor- 

 schot van / 10.000 en om Soekadana in de aan Sambas en Pontianak toegekende 

 voordeden van vrij handelsverkeer te doen deelen. Daarentegen verklaarde hij 

 zich bereid om zich aan het hoofd te stellen eener expeditie tot uitroeijing der 

 zeeiwverij, indien het Gouvernement hem het bevel over eenige kruisprauwen en 

 een schoener tot zijn verblijf wilde toevertrouwen, met verzoek, dat hem in dat 

 geval een Europeesch ambtenaar mocht worden toegevoegd „om getuige zijner 



1) Juist dit — het gevolg van gemis aan rivieren vau eeiiig aanbelang — L- de onoverkomelijke 

 hinderpaal voor eene toename van de welvaart van het landschap Soekadana op zich zelf. De Maleier drukt 

 zich ten dezen., wanneer hij in vergelijking treedt tusschen de geografische gesteldheid van de landschappen 

 Matan on Simpang tot Soekadana.. zeer juist uit met: „negri Soekadana tiada oeloenja". 



