— 39 — 



landschap Matan op zich zelve onder de rechtstreeksche bevelen van het Neder- 

 landsen Gouvernement te beheeren heeft ingewilligd. 



Ook zal eens in het jaar door den civielen gezaghebber dit contract aan 

 den Panembahan, in tegenwoordigheid van alle de leden zijner familie, voorgelezen 

 worden, ten einde allen met hetzelve bekend blijven en daardoor eene stipte 

 navolging verzekerd worde. 



Aldus gesloten", enz. 1 ). 



Van het optreden van Panembahan Anom Kesoema Negara werd bij publi- 

 catie van den 7 en Juli 1837 den volke kond gedaan 5 en het schijnt, dat de Panem- 

 bahan als zoodanig voldeed, getuige de, reeds kort na zijne bevestiging, door den 

 gezaghebber afgelegde verklaring, dat hij „alle reden heeft om met den ijver van 

 den Panembahan tot het invoeren der koffij- en pepercultuur tevreden te zijn". 



Werd alzoo de „ondoordachte en onbillijke handeling" 2 ) van de stichting 

 van het zoogenaamde rijk van Nieuw-Brussel voor een deel te niet gedaan, zij 

 was dit nog niet geheel. Immers het landschap Simpang, dat volgens de ver- 

 houding, in 1823 in het leven geroepen, eerst Onbillijkerwijze gevoegd werd onder 

 Matan en als zoodanig daarvan een deel heeft uitgemaakt, werd thans weder ge- 

 voegd onder Soekadana. 



Doch, gelijk Soekadana zijn gezag niet in het Matansche heeft kunnen 

 handhaven, was dat nu evenmin het geval met Simpang. 



Het gevolg hiervan was dan ook, dat nog vóór het overlijden van Sultan 

 Abd'oel Djalil Sjah het landschap Simpang weder zelfstandig werd. 



Dit geschiedde bij het met dat rijk onder dd. 15 Juli 1845 gesloten contract 3), 

 dat het volgende inhoudt: 



Artikel 1. 



Dewijl bij Art. 1 van het contract, door het Gouvernement met den Pa- 

 nembahan van Simpang aangegaan op den 14 en Junij 1823, het gansche land van 



1) Wij denken niet, dat er op den duur veel is terecht gekomen van het voorgeschreven vlaggenbijscheu 

 en van de voorlezingen; de menschen hebben er geen begrip van. 



Overigens hebben wij het contract in extenso overgenomen om duidelijk in het licht te stellen, 

 hoe men in die dagen zelfs kleinigheden tot in de minste details met de noodige omslachtigheid heeft 

 geregeld in een contract, waar o. b. i. slechts hoofJzaken vermeld dienen te worden; verder om aan te tooncn, 

 dat het geheel minder den indruk maakt van een contract in den zin van „overeenkomst", maar veeleer dien 

 van een wet, door den overwinnaar gesteld voor een veroverd wingewest. De omstandigheden zijn ten dezen 

 sinds het herstel van het Nederlandsche gezag op Bornco enorm ten voordcele van het Gouvernement, 

 veranderd. 



2) Ind. Gids als voren, pag- .2199. 



3) Dit contract, hetgeen beduidend korter is dan de in 1837 met Soekadana en Matan geslotens 

 overeenkomsten, werd den 30sten September 1845 door de Itegering bekrachtigd. 



