_ 42 — 



tures en de Dajaks in de gelegenheid stellen hun levensonderhoud te bekomen, 

 opdat de welvaart van Simpang vermeerdere. 



Artikel 15. 



De regeering van SimpaDg zal zorgen, dat geen slavenhandel gedreven 

 worde en dat het koppensnellen der Dajaks worde tegengegaan, opdat de be- 

 volking toeneme. 



Artikel 16. 



Zouder toesteniniiug van het Gouvernement zullen er binnen Simpang geene 

 titels mogen verleend worden aan personen, die daarvoor in aanmerking komen. 



Artikel 17. 



Door dit contract komen al de vroeger geslotene te vervallen en bijzonder 

 dat, aangegaan op den 14en Juai 1823. 



Op dit contract zal het welbehagen van het Nederlandsen Indisch Gouver- 

 nement worden verzocht, enz. 



Docli werd al, door Matan en Simpang weder op zich zelf te doen staan, 

 met den onnatuurlijken toestand in de zuidelijke afdeeliug gebroken, de gevolgen 

 der plaats gehad hebbende regeeringloosheid hielden echter niet op. 



Het kwaad had gedurende zoovele jaren te goed wortel geschoten ; de rijks- 

 grooten en hunne volgelingen gingen voort met zich over het volk rechten aan te 

 matigen, welke zijne welvaart ondermijnden en het den lust benamen om zich op 

 landbouw of handel toe te leggen. 



Wel overleed in 1849 Sultan Abd'oel Djalil Sjah, „de beruchte Sultan van 

 Nieuw-Brussel", — hij, die niets anders gedaan heeft dan ruime voorschotten 

 en inkomsten van het Gouvernement genieten en bij zijn overlijden dan ook 

 eene schuld van meer dan /' 50.000 den Lande naliet *), trots waarvan hij 

 Soekadana noch in handel, noch in welvaart heeft kunnen doen toenemen om het 

 tot zijn vroegeren rang op te heffen : hij, die de verwachting, door de Indische 

 Regeering eenmaal van hem gekoesterd, geheel den bodem heeft ingeslagen, — 

 doch ook zijn zoon, Tongkoe Besar Auom, die hem opvolgde, niet meer met den 

 weidschen titel van Sultan, maar met den geringeren van Panembahan, was bij 

 lange na niet in staat het lijkje, dat men voor de afstammelingen van den 

 Siakscken vorst geschapen heeft, ook maar eenigzins op te beuren. 



En wat werd nu het lot van dat rijkje? 



Het is hier de plaats om het oordeel van den Luitenant Kolonel, W. E. 

 Kroesen, in zijne memorie dd. 7 Januari 1858, woordelijk na te schrijven 2 ) : 



1) Zie noot 4 op pag. 17 hiervoren. 



2) Iud. Gids als voren, pag. 2200. 



