(O 



oogen heeft, welke beide laatste eigenschappen hem bij eene conferentie steeds 

 doen grijpen naar zijn „toeinboek shïh" (instrument, waarin het sirihpruimpje wordt 

 fijn gestampt) om, zooals hij zelf verklaart, zijn geest helder te houden, -en wij 

 steken het geheel in een misvormde, gekleede jas met goud borduursel, een wij- 

 de, witte, ongebleekt katoenen pantalon en een paar ruime schoenen — dan niecnen 

 wij den algemeenen indruk van den tegenwoordigen Panembahan van Simpang te 

 hebben wedergegeven, wanneer hij in ambtsgewaad verschijnt. 



Met dezen man, — die verder de eigenaardige gewoonte heeft van over dag 

 bijna altijd te slapen en de nachten wakende door te brengen en nooit rijst 

 eet, — heeft, zonder uitzondering, geen enkele bestuursambtenaar te Soekadana 

 overweg kunnen komen. 



Door een Resident der Westerafdeeling van Borneo is hij dan ook gede- 

 finieerd als een „domme, doch geslepen rijksbestierder" ] ). 



Hij valt het bestuur steeds lastig niet quaesties en welke ! 



Om het recht aan zijne zijde te krijgen schroomt hij niet het bestuur ver- 

 lokkelijke voorstellen te doen, kortweg het bestuur te willen omkoopen : zoo o. a. 

 in de hiervoren reeds behandelde grensquaestie tusscheu de rijken Simpang en 

 Soekadana, waarbij het voor Simpang om het bezit van het Palongan-gebergte te 

 doen was 2 ). 



Van den Panembahan en de verdere leden van de Simpangsche vorsten- 

 fainilie valt weinig anders te zeggen, dan dat zij van een geregeld bestuur geen 

 begrip hebben. 



Als voornaamste rijksgroote fungeert de jongste broeder van den Pauem- 

 bahan, Oeti Radjoena, met den titel van Pangeran Mangkoe Boemi. 



Het is voorwaar een koddig gezicht dezen versuften en drie kwart dooveu 

 idioot tijdens eene conferentie gade to slaan, met name, wanneer de vorst, om 

 kracht bij zijne beweeringen te zetten, zich tot hem wendt met de vraag: „is het 

 niet waar, Pangeran Mangkoe?" in welk geval de ,. rijksbestuurder", uit zijn zoeten 

 dommel ontwakende, na vluchtig met verwilderden blik rondgekeken te hebben 

 als om zich te orienteeren, tot bevestiging knikt, iets onverstaanbaars mompelend! 

 Wij hebben het raadsel nimmer kunnen oplossen, of de man werkelijk zóó is, 

 als hij zich voordoet. Is hij inderdaad idioot, dan is hij zeer zeker te beklagen, 

 maar pleit het niet voor den Panembahan, dat hij zich zulk een rijksbestierder 

 kiest, die niets anders weet te doen dan half verwilderd t. z. t. al mompelend „ja 



1) Missive van den Resident Gijsberts in de correspondentie over de te sluiten overeenkomst betref- 

 fende de grenzen van Simpang en Mëliouw. 



2) Zooals wij reeds aantoonden, is de quaestie ten nadeele (wil men deze uitdrukking bezigen) van 

 Simpang beslist. Eigenlijk was er geene quaestie! Deze is geboren door de opname van de woorden: „wor- 

 dende gerekend bet Palongan-gebergte tot Soekadana te bchooren" in Let Soekadanasche contract. 



Doen de Panembahan van Simpang legt zich bij deze beslissing niet neer. „Natuurlijk!" kunnen wij 

 er best bijvoegen. 



