— 91 — 



Tjinta Manih niet 4 huizen, 6 lawang's 33 zielen, w. o. 13 werkbare mannen. 

 Het Dajaksche hoofd heet Këndoeroehan. 



Pendoelangan met 4 huizen, 4 lawang's, 31 zielen, w. o. 10 werkbare 

 mannen. Het Dajaksche hoofd heet Toemënggoeng. 



Aoer Gading met 5 huizen, 6 lawang's, 26 zielen, w. o. 10 werkbare 

 mannen. Het Dajaksche hoofd heet Toemënggoeng. 



Het aantal eigenlijke Béa 5 -Dajak's bedraagt dus bijna 500. 



Over elk dezer 7 laman's is van wege den Panembahan een Pëngërah 

 gesteld, die respectievelijk te Moeara Kiandak, Singa Poeja, Batoe Lapis, Moeara 

 Kriau, Rëkasan, Moeara Kriau en Moeara Kiandak hun verblijf hebben '). 



Wij varen thans de Laoer rivier op en bereiken na 3 uur Kwala Lëkahan. 

 van waaruit de Laoer de grensscheiding wordt tusschen de rijken Simpang en 

 Matan. Wij vinden er eenig spoor van bewoning, bestaande uit twee huisies, ge- 

 bouwd met het oog op ladang-arbeid. 



Van hier komen wij in ruim vier uur, na eenige, weinig beteekenende 

 Maleische vestigingen, w. o. Joedang met vier huizen, gepasseerd te hebben, aan 

 de Pangkalan (aanlegplaats) Bajoer. Wij zullen, alvorens de Laoer verder op te 

 varen, van hier een uitstapje maken naar de kampongs Bajoer en Rëmpangi, om 

 kennis te maken met de daar wonende „orang boekit's". 



Deze „orang boekit" maken een eigenaardig deel uit van de bevolking 

 der afdeeling Soekadana. Zij vormen als het ware den overgang tusschen de 

 Maleiers en de Dajak's. Uit de legende omtrent hunnen oorsprong, die wij mede- 

 gedeell hebben, toen wij over de „orang Maja'" spraken, mag men aannemen, 

 dat zij van Hindoe-Javaanschen oorsprong zijn. Professor Veth beschrijft deze 

 „orang boekit" als ontstaan uit de vermenging van Maleiers en Dajak's (Borneo's 

 Westkust deel I, pag. 124 en 125) of van bekeerde heidenen (id. deel II, 

 pag. 324). Hoe dit zij, tegenwoordig heeft vermenging der „orang boekit" met 

 Dajak's niet meer plaats; daartoe gevoelen de eersten zich op te hoogen trap. 

 Wij kunnen dit o. a. opmerken, als wij, onderzoek doende naar de belastingen, 

 die zij moeten opbrengen, vragen, of zij ook oepëti moeten betalen : dan antwoordt 

 de orang boekit niet zonder verontwaardiging, dat oepëti alleen door Dajak's 

 wordt opgebracht. 



In naam zijn de orang boekit's Mohammedanen : vervulling van de meest 

 gebruikelijke godsdienst voorschriften is uitzondering. 



Wat hen bepaald van de Maleiers onderscheidt, is, dat zij landbouwers zijn 



1) De Dajaksche hoofden in Matan en Simpang heeten in het algemeen „Dëmóng". Van de vorsten 

 ontvangen zij bijzondere titels, als: Orang kaja, Patih, Pëtinggï, Sénopati, Këndoeroehan, Toemënggoeng, 

 Ria, en zulks naarmate de gebruiken, rang of verdienste zulks medebrengen. De eerstgenoemde titel is het 

 hoogst, de andere volgen daarop. Bij uitzondering wordt de titel „Lemboctoet" en „Këndaga Lantai" 

 verleend. De Pëngërah is een Maleisen hoofd, door den vorst, c. q. apanagehouder, over de Dajak's gesteld 

 ah intermediair, om direct toezicht over hen uit te oefenen, bevelen over te brengen, belasting te innen. 



