— 92 — 



in den volsten zin des woords en niet het kenmerk dragen van het trekkende 

 leven, dat de Maleiers teekent. 



Voor een Hindoe-Javaanschen oorsprong-, althans voor een zoodanige over- 

 heersching, pleiten, niet alleen de vele Javaansche woorden, welke in de taal voor- 

 komen, waarmede zij tot vorstelijke personen spreken i), maar ook het bezit van 

 wajang koelit, ongeveer gelijk aan de Javaansche. 



De „orang boekit" beweren vroeger aan de hellingen van het Palongan- 

 gebergte gevestigd te zijn geweest, maar na 's Gouvernements ingrijpende maatre- 

 gelen en de splitsing van het Soekadanasche rijk in drieën hebben zij zich 

 van lieverlede verspreid en zich ten deele in Matan, ten deele in Simpang ge- 

 vestigd. 



Behalve het geheele binnenland van Soekadana, dat, zooals wij gezegd 

 hebben, door „orang boekit" bewoond is, zijn de centra van bewoning dezer lieden 

 in Matan: Tjali Bajangan, Djagan en Rëmpangi; in Simpang: Koman en 

 Moenggoe'-Djëring. 



De algemeene titel voor „hoofd" van de „orang boekit" is, even als die 

 van de Dajak's, „dëmong". 



Van de Matansche „orang boekit" zijn die van Tjali en Rëmpangi in het 

 bezit van wajang koelit. Van die van Simpang worden ons de bewoners van 

 Koman en Moenggoe* Djëring als zoodanig genoemd. 



In Soekadana bestaat die wajang niet meer, gelijk trouwens gaandeweg 

 ook de wajang te Simpang en Matan zal verdwijnen; want wat wij te Rëmpangi 

 er van zien, kan niet anders dan als een treurig overblijfsel van vroegere groot- 

 heid beschouwd worden. 



Op de evengenoemde plaats, waar wij overnachten, worden wij op eene 

 wajang-vertooning onthaald. 



Alvorens tot die uitvoering mag worden overgegaan, moet aan zekere 

 formaliteiten worden voldaan. Daartoe behoort het maken van „antjak s 1 ' (zijnde 

 van bamboe gevlochten vierkantjes, waarvan elke zijde + 2 d. M. lang is en 

 waarop verschillende offeranden neergelegd worden), het bestrooien der omgeving 

 met bras tawar en het bestrijken van enkele wajangpoppen en gasten met të- 

 poeng tawar. 



Tot het gereed maken van de antjak, ten getale van vijf, worden twee 

 kippetjes geslacht en toebereid, een ei gaar gekookt en daarnevens een rauw ei 

 gelegd, vervolgens gekookte rijst door middel van peperhuisjes van pisangblad tot 

 kegels van verschillende kleur (wit, geel, groen, rood, zwart) gevormd. 



Het geel Kleuren van de rijst geschiedt met koenjit; het rood metkoenjit, 

 waarbij sirihkalk is gevoegd ; het groen door bij de rijst het sap van tjabé bladeren 



]) Aldus spreekt het gansche volk in Simpang en Matan tot vorstelijke personen; maar vooral de 

 Dajak's zijn er sterk in. Ook in de hoftaal tusschen de vorstelijke personen zelf komen vele Javaansche 

 woorden voor. 



