— 96 — 



Matansch hoofd, die belast is met het toezicht over het Laoer gebied, voor zooverre 

 dit Matan betreft, en wien daarvoor de inkomsten zijn toegewezen, opgebracht 

 door de vreemde Dajak's, die zich aan de Laoer gevestigd hebben *). De voor- 

 naamste dezer vestigingen zijn: 



Bëngaras tusschen Riam Boenoet en Sëkobah met de dahas Entinap en 

 Sëmapau ; 



Batoe Taba, drie uren roeiens bovenstrooms Sëkobah; 



Sëpotong met de dahas Sobé en Pënëmat een kwartiertje landwaarts in 

 van den linkeroever der Laoer, vier uur bovenstrooms Sëkobah. 



Van al deze vestigingen is Sëpotong met 12 lawangs de grootste. Boven 

 Sëpotong vindt men nog enkele lawangs, mede van Sëkadau-Dajak's, te Kapoeh 

 (2), Tëbahat (3) en Mampal (2 lawangs). 



Tusschen Tëbahat en Mampal vindt men te Sëlangkoet (op Matansch) en 

 aan de Batang Kioengkang (op Simpangsch grondgebied) een vijftal lawangs van 

 verhuisde Simpang Sëmandang Dajak's 2 ). 



De lasten, door de van Sëkadau naar de Laoer verhuisde Dajak's, wier 

 aantal een 40tal lawangs bedraagt met + 200 zielen, aan Matan (Raden Soema) 

 op te brengen, zijn: 



hasil a 10 gantang rijst per lawang, op te brengen nahet planten der padi. 



Deze hasil is verplichtend, doch wordt thans alleen opgebracht van de 

 oorspronkelijk verhuisde lawangs. 



Het opbrengen van këbaroean is, evenals bij de Laoer-Dajak's, niet verplich- 

 tend, doch wenschelijk en bedraagt, zoo mogelijk, 1 gantang bras padi en 1 gan- 

 tang bras poeloet per lawang. 



Tot de te presteeren heereu diensten behooren alleen het geleiden en 

 vervoeren van vorsten en grooten. Këmit-(wacht-)diensten worden niet gevergd. 



De verhuisde Simpangsche Dajak's hebber nimmer hasil betaald, noch aan 

 Matan, noch aan Simpang. 



De Laoer is tot even beneden Batoe Taba goed bevaarbaar; daarna vindt 

 men ook hier riam's. Tot daar, waar de eerste riam (Tëbabah = batoe babah ?) 

 begint, strekt zich de Maleische vestiging (Pënjaó* — 1 huis) uit. 



1) Wij hebben dit gedeelte daarom niet onder de apanages gerekend. 



2) Nadat in de eerste helft van 1893 eene belastingregeling getroffen was voor de Simpangsche Kwalau- 

 Dajak's, hebben deze verhuisde Semandang-Dajak's gevraagd naar hunne oorspronkelijke woonplaatsen te mogen 

 terugkeeren, onder voorwaarde van eene belastingregeling, gelijk aan die der Kwalan- Dajak's. 



