— 112 — 



Zonder noemenswaardig oponthoud voor onze reis wordt op deze wijze de 

 keuken van herten- en pëlandoek-vleesch voorzien en wel zoo ruimschoots, dat er, 

 behalve voor de dadelijke behoefte, nog veel overblijft om dendeng van te ma- 

 ken, wat volgens de verklaring van den Pangeran Mangkoerat volstrekt niet over- 

 bodig is, daar in het aangrenzende Kendawangan, hetgeen wij ook zullen bereizen, 

 weinig gelegenheid bestaat om zich van vleesch te voorzien en zelfs visch slechts 

 moeielijk te krijgen is. De vischrijkdom van de Djëlai daarentegen is opmerkelijk : 

 tal van visschers komen ons tegemoet, die met name de groote en heerlijke 

 ikan blidak vangen, waarvan o. m. heerlijke kroepoek wordt gemaakt. 



Gebrek aan dierlijk voedsel hebben wij dus allerminst. 



Alle huizen in de kampong Seklampaian hebben veelkleurige vlaggen uit- 

 gestoken, de kapala kampong de Nederlandsche. Als wij zijne woning passeeren, 

 vallen er drie lillaschoten. 



Weinige oogenblikken na onze komst verschijnt er een bode van Raden 

 Aria, een der geapanagecrden in Kendawangan, een brief van dien Raden over- 

 brengende om te vragen, waar wij ons ophouden en wanneer wij te Kendawangan 

 kunnen zijn. 



Op last van den Pangeran Mangkoerat neemt de bode (een Dajak) ons 

 flink op om daarna naar Kendawangan terug te keeren met de boodschap, dat 

 hij ons in levenden lijve en gezond en wel „aanschouwd" heeft. 



Van Seklampaian kunnen wij in 5 ! / 2 uur de eerste Djëlai-Oeloe-Dajaksche 

 laman Riam bereiken, na halverwege de kampong Karangan gepasseerd te zijn. 

 Bij de laman Riam is de geheele rivierbreedte door een dam van steenen versperd 

 en moeten alle prauwen ontladen worden om over de riam getrokken en aan de 

 overzijde daarvan weder geladen te worden, een oponthoud, dat circa twee uur in 

 beslag neemt. 



Van deze laman af begint de bedding der soengai Djëlai steenachtig te 

 worden en vindt men daarin tal van riam's en stroomversnellingen. 



In ons vaartuig zijn op dit gedeelte de opvarenden, op den djoeroemoedi 

 na, alle Dajak's, die het vaartuig met kracht voortboomen; wij geven aan hen 

 boven anderen de voorkeur, omdat zij den weg in de riam's goed kennen, ofschoon 

 zij licht verward geraken bij het een of ander incident. Alsdan is de Maleische 

 djoeroemoedi, althans wanneer deze een vertrouwd persoon is, de man, die door 

 zijn moreel overwicht den Dajak weer tot de orde roept. 



Wij kampeeren op een uitgestrekte zandplaat bij de uitwatering van de 

 soengai Prigi of Poesakaan, een kleine twee uur boven Riam. 



's Morgens van hier vertrokken komen wij in drie uur „boomen's" aan de 

 laman Tëmbiroehoen, waar wij door gamelanspel en het uitsteken van vlaggen 

 verwelkomd worden. Ook de vrouwelijke sekse is door een tiental harer leden, 



