— 121 — 



Nadat dit onderzoek naar wenscli schijnt afgeloopen te zijn, wordt tot een 

 tweede proef overgegaan. 



De pëlapah wordt weder ter hand genomen, zoomede twee kogelvormigc 

 stukjes van den tak oemboet pinang, dien de bëlian in zijn hand heeft. 



Hij overspant met duim en wijsvinger van de rechterhand een deel in het 

 midden der vlakke zijde van de pëlapah. Na zijne vingers zoo lang als mogelijk 

 uitgestrekt te hebben, legt hij aan de uiteinden daarvan de twee kogelvormige 

 stukjes. Dan trekt hij zijn rechterhand weg, laat de pëlapah met de kogeltjes 

 een paar oogenblikken rusten en begint de ruimte tusschen de twee kogeltjes 

 wederom met denzelfden duim en voorsten vinger te overspannen. Als het blijkt, 

 dat ondertusschen geene verandering in de ligging der kogeltjes is ingetreden, is 

 deze proef tot tevredenheid van den bëlian geëindigd. 



Wederom begint nu een rondloop der bëlians op het geluid van de këte- 

 boeng's, dat onderwijl niet heeft opgehouden. 



Wederom dezelfde tooneelen van zoo even : het zich in den kring voegen van 

 vrouwen en mannen, de laatsten voorzien van belletjes aan de beenen, het in zwijm 

 vallen van de bëlians. 



Eindelijk begeeft zich een der bëlians naar de zieke, van wie het ons voort- 

 durend verbaasd heeft, hoe zij bestand is tegen het helsche leven en het dreunende 

 schudden van den bamboezen vloer, waarop zij is nedergelegd. 



De bëlian wapent zich met de meergenoemde pëlapah en strijkt, dicht bij 

 de zieke staande, met den tak oemboet pinang over de vlakke zijde van de pë- 

 lapah. Daarop legt hij de oemboet pinang neder en onderzoekt met oogen en 

 vingers de pëlapah, op eene wijze, als ware daarop vuil, dat nu stuksgewijze 

 verwijderd wordt. 



Vervolgens wordt de zieke plek van de patiënt met de bolle zijde bestre- 

 ken; de pëlapah daarna ter zijde gelegd; de oemboet pinang gegrepen en daarmede 

 eveneens de zieke plek bestreken. Na afloop hiervan wordt de zieke plek 

 onderzocht, evenals te voren de pëlapah : wederom vingerbewegingen, als werd 

 er vuil van de zieke plek verwijderd. 



Dezelfde tooneelen herhalen zich voor elk der bëlians, uu en dan af- 

 gewisseld door den kringloop om den boom, en duren tot laat na middernacht, 

 dikwijls tot het aanbreken van den dag; dat het daarbij niet aan de noodige 

 toeak ontbreekt, behoeft ter nauwernood gezegd te worden. 



Al de genoemde proeven hebben, naar men zegt, ten doel om te onder- 

 zoeken, of de zieke al dan niet te genezen is. Breekt de kom, komt er een 

 barst in de pëlapah, terwijl de bëlian met zijne beenen op beide staat, of wel 

 verplaatsen zich de kogeltjes op de pëlapah, — dan is niets aan de ziekte te doen. 

 Ook het bestrijken van de zieke plekken met pëlapah en oemboet pi- 

 nang en de bewegingen van vuil wegwerpen brengen op zich zelve nog geene 

 genezing te weeg. Dit alles gebeurt slechts om de kwade invloeden uit de patiënt 



