— 123 — 



De door ons gemaakte tocht van Karangan over Sekakai en Batoe Këling 

 naar Maro wordt dus bepaald door een Zuidelijke bocht van 28 paal lengte. 



Ongeveer in het midden van deze bocht ligt de laman Batoe Mënang aan 

 de soengai Tembiroek, die even boven Maro in de Batang Kendawangan valt. 



Wij verblijven een dag te Maro om ons op de hoogte te stellen van den 

 politieken toestand van het landschap Kendawangan, en achten het van genoeg- 

 zaam belang de resultaten van ons onderzoek hier in te lasschen. 



Wij stellen daarbij op den voorgrond, dat een recht begrip van dien toe- 

 stand gepaard dient te gaan met: 



1° eene uiteenzetting van de onderlinge familieverhouding der tegenwoordige 

 a-panaqehouders van het landschap Kendawangan: 



en, 

 aangezien het geven van stukken grond in apanage door den vorst beteekent 

 het toewijzen van Dajak-laman's (districten) aan de apanagehouders, met het 

 doel daarvan voor een zeker deel of voor het geheel de inkomsten te genieten, 

 zijnde de apanagehouders in de hun toegewezen streken tevens bestuurs hoof- 

 den, met: 



2° eene omschrijving van hel gebied der Dajak-lamans in hel landschap Ken- 

 dawangan. 



Tot uiteenzetting van de onderlinge familieverhouding der tegenwoordige 

 apanagehouders van het landschap Kendawangan klimmen wij op tot wijlen Pa- 

 ngeran Ira Nata, neef en rijksgroote van wijlen den door het Gouvernement ont- 

 troonden Sultan Djamaloe'din. 



Pangeran Ira Nata dan liet drie wettige kinderen na t. w. Paugeran Tjakra, 

 Pangeran Adi (de latere Panembahan Anom Kesoema Negara) en Ratoe Dëpati. 



Eatoe Dëpati kunnen wij buiten beschouwing laten, omdat zij slechts één 

 zoon heeft nagelaten, Pangeran Soemijoeda, die kinderloos is overleden. 



Beide broeders, de Pangeran's Tjakra en Adi, waren getrouwd met dochters 

 van den Sultan Djamaloe'din; na de onttrooning van dezen werd aanvankelijk, 

 zooals wij in ons historisch overzicht reeds zagen, Pangeran Tjakra, later en defi- 

 nitief Pangeran Adi door het Gouvernement aangewezen als Panembahan van 

 het Matansche rijk, onder den titel van Panembahan Anom Kësoema Negara. 

 Deze tak heeft geen betrekking met Kendawangan en blijft dus weder buiten 

 beschouwing. 



Voor ons doel is verder, zonder bij de vroegere geschiedenis van het 

 landschap Kendawangan stil te staan, alleen noodig te weten, dat Pangeran Tjakra 

 tijdens Sultan Djamaloe'din beheerscher was van dat landschap. 



Alvorens de geschiedenis der verdeeling en splitsing van dat landschap 

 onder de nakomelingen van Pangeran Tjakra na te gaan moge eene korte be- 

 schrijving van de Dajaksche vestigingen in Kendawangan vooraf gaan. 



Van Maro, de gewone zetel van de beheerschers van Kendawangan, 



