— 125 — 



Na deze uitwijding keeren wij tot Pangeran Tjakra terug. Wij verwijzen 

 ten aanzien van de door Pangeran Tjakra nagelaten betrekkingen naar de hierbij 

 gevoegde geslachtslijst van de Matansche vorstenfamilie. 



Deze verhoudingen mitsdien bekend onderstellende, gaan wij den toestand 

 van Kendawangan sedert het overlijden van Pangeran Tjakra na. 



Het landschap Kendawangan werd door den Panembahan Hadji Mo- 

 hammad Sabran in apanage afgestaan aan zijn jongeren broeder, Pangeran Moeda 

 Hadji Achmad Hazran, terwijl aan de 4 kinderen van Pangeran Tjakra, o. w. 

 vooral de mannelijke telgen Pangeran Anom en Pangeran Adi vermelding verdie- 

 nen, de landstreek Gëroenggang aan de Kajoeng rivier als apanage werd toege- 

 wezen. De overige (onwettige) kinderen van Pangeran Tjakra (Daëng Tjëla', 

 c. s.) kregen niets. 



Na acht jaren Geroenggang bezeten te hebben, begonnen de Pangeran's 

 Anom en Adi te klagen over de ongenoegzaamheid dier streek om in het onder- 

 houd te kunnen voorzien van de nakomelingen van Pangeran Tjakra. 



Deze klachten moeten tot niets geleid hebben. 



Het gevolg daarvan is geweest, dat na het overlijden van zijn ouderen broe- 

 der (Pangeran Anom) Pangeran Adi zich wederrechtelijk van het gezag te Ken- 

 dawangan meester maakte, zoodat Pangeran Moeda moest retireeren. 



De geschiedenis van de toen ontstane ongeregeldheden en van hare beëindiging 

 door het Këndawangsche contract van 4 Mei 1876 is belangwekkend genoeg om 

 haar hier eene plaats in te ruimen. 



Den 5 e December 1873 stelde de Resident aan den posthouder van Soeka- 

 dana een van den Panembahan van Matan ontvangen schrijven, dd. 5 November 

 te voren, ter hand, houdende klachten over eigendunkelijke handelingen van Pa- 

 ngeran Adi en diens familie, omschreven als het „mengatjau" van de Këndawang- 

 sche Dajak's, hasil van hen innende en zulks niettegenstaande eene in Juni 

 1870 met den Panembahan en Pangeran Adi te Pontianak gehouden samenkomst 

 tot regeling hunner wederzijdsche rechten en verplichtingen. De Panembahan 

 qualificeerde die handelingen van Pangeran Adi en diens familie als „terlaloe 

 doerhaka" en riep 's Residents hulp in om Pangeran Adi en eenige leden van zijne 

 familie, benevens ettelijke Dajaksche demongs, te Pontianak op te roepen, zullende 

 hij zich ook derwaarts begeven om den Resident nauwkeuriger verslag te doen 

 van hunne lakenswaardige handelingen. 



De posthouder antwoordde hierop (missive dd. 5 Januari 1874 No. 2), dat 

 wel een paar maal de vorst van Matan hem over eigendunkelijke handelingen van 

 Pangeran Adi geklaagd had, doch dat het hem, posthouder, niet was gelukt 

 Pangeran Adi dan wel een zijner aanhangers te ontmoeten, „trots alle daarvoor 

 in het werk gestelde pogingen". 



Nadat eene verwisseling van posthouders had plaats gehad, stelde de Resi- 

 dent den 16 Maart 1874 afschriften van bovengenoemde stukken den optreden- 





