— 127 — 



brak er toen in deze landstreek een tijd van onlusten uit: versterkingen werden 

 opgericht, gevechten geleverd niet wederzij dsch succes. Daarbij werd ons als 

 reden, waarom Pangeran Adi, trots zelfs 's Residents schrijven, Këndawangan niet 

 verliet, opgegeven, dat de Dajaksche hoofden hem niet wilden laten gaan, beducht, 

 dat tijdens zijn afwezen de verdreven Pangeran Moeda, gesteund door den Pa- 

 nembahan, zoude terugkeeren en wraak nemen over den geleden hoon. 



Hoe dit zij, er verliepen sinds 's Residents besluit 8 maanden, eer Pangeran 

 Adi, die inmiddels naar Djélai schijnt teruggetrokken te zijn, door tusschenkomst 

 van zijn zoon Oeti Arsad (of Rasip) een brief aan den posthouder liet bezorgen, 

 waarin hij klaagde over handelingen van den Panembahan van Matan (missive 

 dd. 30 Juni 1875 No. 83). 



Op last van den Resident (missive dd. 5 Juli No. 3130) antwoordde de 

 posthouder hierop „dat de Resident geen brieven of zendelingen mocht ontvangen 

 van een mantri, die in feitelijk verzet was tegen zijn radja, terwijl hij, posthouder, 

 Pangeran Adi aanried om zich niet te verzetten tegen zijn vorst, noch de Ken- 

 dawangsche Dajak's daartoe aan te sporen, en ten slotte den Pangeran in over- 

 weging gaf den Panembahan van Matan te verzoeken den oorlog te beëindigen 

 en de geschillen tot eene oplossing te brengen voor den Resident". 



Voorts gelastte de Resident den posthouder Oeti Rasiep mondeling op te 

 dragen „te trachten zijnen vader over te halen om aan 's posthouders raad te 

 voldoen, omdat het anders slecht voor Pangeran Adi zou kunnen afloopen, omdat 

 hij, als hij nu niet voldeed aan het door den posthouder gedaan verzoek, ook 

 ongehoorzaam zou zijn aan den gemachtigde van het Gouvernement". 



De Pangeran Adi heeft, zooals uit de missive van den posthouder dd. 

 3 September 1875 No. 123 en die van den Resident dd. 7 September n° 4283 

 blijkt, naar den raad van den posthouder geluisterd. Dientengevolge schreef de 

 Resident den Panembahan van Matan (laatst aangehaalde missive van den Resi- 

 dent), dat, indien het waar mocht zijn, dat de Pangeran Adi stappen had gedaan 

 om de vijandelijkheden te staken, de Resident ten allen tijde en te welker plaatse 

 ook bereid was zijne tusschenkomst voor eene oplossing der bestaande geschillen 

 te verleenen. 



Den posthouder werd aanbevolen den Panembahan persoonlijk te ontmoe- 

 ten of althans een vertrouwd persoon met de bezorging van dien brief te belasten, 

 met de mondelinge mededeeling, dat de Resident „er zeer veel prijs op stelde, 

 dat de Panembahan de vijandelijkheden staakte en de zaak aan 's Residents be- 

 slissing overliet". 



Ingevolge dezen last zond de posthouder den hoofd-oppasser Awang naar 

 Këndawangan (missive dd. 5 October 1875 No. 143). 



Na eene afwezigheid van 18 dagen kwam de hoofd-oppasser terug met de 

 mededeeling, dat hij den Panembahan niet te Këndawangan had aangetroffen, 

 daar deze reeds naar Kajoeng was teruggekeerd, en mitsdien den voor dien zelf- 



