— 141 — 



Iets later trekken wij over den Boekit Tarap, de waterscheiding van 

 de rivieren, die naar de Westzijde tot het stroomgebied der Toelak-rivier en naai- 

 de Oostzijde tot dat der Batang Pawan behooren. Den Boekit Tarap afdalende, 

 doorwaden wij eenige takjes van de zijrivier Bajoer der Batang Pawan en komen 

 tegen 12 11 's middags te Balai Njaboeng aan, alwaar wij een Maleische woning te 

 midden van ladangs aantreffen. 



Hier houden wij een uurtje rust en zetten daarna in Zuidelijke richting 

 langs de Oostelijke hellingen van de G-oenoeng's Sësoeroehen en Sëmblangaan den 

 tocht voort naar Sëmblangaan. Dit pad is vrij goed, daar het geene sterke 

 hellingen heeft en vrij gelijkmatig loopt. Voordat wij Sëmblangaan bereiken, pas- 

 seeren wij een viertal ladangs met daarbij behoorende huisjes van Maleiers. 



Om 4 U n. m. krijgen wij voor het eerst de Batang Pawan in het zicht. 

 Een heerlijke gewaarwording doet ons aan, na een week in het bosch en tusschen 

 de bergen verbleven te hebben, bij den aanblik van dezen vlakken, rustig en kalm 

 voortstroomenden, hier reeds 150 M. breeden Batang Pawan, en zelfs ons gevolg 

 kan den uitroep van: „Batang Pawan!", vergezeld van iets, wat lijkt op een hoe- 

 ratje, niet weerhouden. 



Wij overnachten in een der drie Maleische woningen te Sëmblangaan en 

 varen den volgenden morgen met een bidar, die de Panembahan zoo attent was 

 hier voor ons te stationeeren, de Pawan-rivier af en bereiken nog dienzelfden 

 nacht Këtapang. 



Wij nemen hier afscheid van den Panembahan van Matan, hem dank zeg- 

 gende voor alle hulp, die hij ons bij onze reizen verstrekt heeft, met den wensch, 

 dat het den grijzen vorst gegeven zij nog lang over Matan te regeeren. 





