— 6 — 



schatting ± 120 □ palen in oppervlak. Zij is ongetwijfeld het vruchtbaarste, 

 welvarendste en sterkst bevolkte gedeelte van dit Gouvernement. 



De Sanrabone-rivier is op alle kaarten als op zich zelf staande geteekend, 

 maar in de daad is zij — zooals gezegd — eene monding der Berang. Ten Oosten 

 van den berg Bonglangi scheidt zij zich van de Berang af en stort zich bezuiden 

 de hoofdplaats Sanrabone (van het gelijknamige en tot de onderafdeeling Takalar 

 behoorende regentschap) in zee. Zij vormt over verreweg het grootste gedeelte 

 van haren loop de grens tusschen Gowa en het tot de onderafdeeling Takalar 

 behoorend regentschap Polombangking. 



In haren bovenloop wordt zij Limbang genaamd en krijgt éérst dt-n naam 

 van Sanrabone-rivier, wanneer ze het regentschap Sanrabone nadert. 



De Samboengdjawa rivier, die ter plaatse, waar zij de Berang verlaat, bij lagen 

 waterstand door een zandbank van deze gescheiden is, zoomede de Katjia zijn 

 slechts over 5 a 600 M. voor groote prauwcn bevaarbaar; hooger op alleen voor 

 sampangs en vlerkprauwen. Ook zij hebben aan hunne monding zandbanken, welke 

 slechts bij gemiddelden waterstand gepasseerd kunnen worden 



De Sanrabone-rivier, die voor een groot gedeelte de grens vormt tusschen 

 de onderafdeeling Takalar en hooger op Limbang-rivier genoemd wordt, is tot on- 

 geveer 1 paal van hare monding voor groote inlandsche vaartuigen bevaarbaar. 

 Tot hiertoe zijn hare oevers, voornamelijk de noordelijkste, zeer moerassig. 



Ook aan hare monding zijn zand- en vooral modderbanken, die mede slechts 

 bij gemiddelden en hoogen waterstand ontweken kunnen worden '). 



De voornaamste zijtakken van de Berang, alle echter van weinig beteekenis 

 en in gewone omstandigheden zelfs voor sampangs onbevaarbaar, zijn rechts de 

 Malino, Rakikang en Djenesiso; links vindt men slechts kleine riviertjes 2 ). 



Niet verre van de kampongs Boronga en Bontoramba, ten Z. O. van de 

 oude hoofdplaats Gowa, heeft de vorst van Gowa eenige jaren geleden eene 

 leiding doen graven, welke haar water uit de Berang ontvangt. 



Bedoelde leiding loopt in eene N. W. richting door padivelden tot nabij 

 Goenoengsari, waar zij (bezuiden) den grooten weg van evengenoemde plaats 

 naar Djongaija volgt en zich in de sawahs nabij Djongaija verliest. 



De leiding heeft echter thans geen praktisch nut, èn wegens den slechten 

 toestand, waarin zij verkeert, èn wegens hare geringe capaciteit. 



Meermalen is er over gedacht haar te verbeteren en naar de hoofdplaats 

 Makassar te leiden, maar steeds schijnt men op technische bezwaren te zijn gestuit. 



Op den Bawa-Karaeng ontspringen mede de Tangka-rivier (in Gowa genoemd 



1) Terwijl de hoofdmondingen v;in de Berang, de Samboengdjawa- en Katjia-monding, aanhoudend door 

 de werking der zee verzanden, is de monding der Sanrabonerivier door aanslibbing meer modderachtisi en 

 zijo daar de oevers dientengevolge met rhizopboren, mangroven en nipa begroeid, welke planten zelfs tot aan 

 Patani aan weerszijden der rivier gevonden worden. 



2) De op de kaarten voorkomende linkerzijrivier Latang moet niet bestaan. 



