— 18 — 



Is in de laagvlakten rijst het voedingsmiddel der bevolking, in de bergstre- 

 ken wordt meer djagong dan rijst verbruikt. Hoewel dit laatste er in voldoende 

 mate voorbanden is, prefereert de bergbewoner djagong boven rijst. De djagong 

 wordt op de zolders bewaard of aan de binnen- (soms ook buiten-) omwanding 

 der buizen bevestigd, zoodanig, dat de klossen om de beuit één binnen één buiten 

 hangen. 



Aardvruchten, in het algemeen lamé genoemd, waarvan, naar men beweert, 

 9 soorten bestaan, worden vooral in de bergstreken vrij veelvuldig aangeplant voor 

 eigen consumptie. 



In Tompoboeloe, Ballasoeka, Soeka en Pao worden veel aardappelen geteeld, 

 die, wat de drie laatstgenoemde streken betreft, door de bevolking geconsumeerd 

 worden, terwijl van Tompoboeloe uitvoer naar Bonthain en elders plaats vindt. 

 Men onderscheidt twee soorten : wit en rood gekleurde. 



Laatstbedoelde, die de grootste is, wordt door de bevolking het meest ge- 

 zocht. De wit gekleurde soort is over het algemeen kleiner dan onze aardappelen, 

 maar zeer smakelijk. 



De aardappelen van Tompoboeloe laten zich goed bewaren, maar die van 

 Ballasoeka, Soeka en Pao loopen spoedig uit en worden dan glazig. 



Peulvruchten, met den algemeenen naam van tibonang bestempeld, worden 

 in de bergstreken en voornamelijk in Tompoboeloe, Ballasoeka, Soeka en Pao vrij 

 veel voor eigen gebruik aangekweekt. 



Het aantal soorten is nog al aanzienlijk. De witte, bruine en gestreepte 

 boonen munten uit door grootte en voedzaamheid en de teelt zou zich ongetwijfeld 

 uitbreiden en der bevolking zeer zeker ten goede komen, wanneer zij daarvoor 

 goede débouchés kon vinden. 



Snijboontjes (boontisi (verbastering van ons boontjes) worden mede veelvuldig 

 geteeld en zijn zeer smakelijk. 



Ook katjang wordt veel verbouwd. Gierst, battang genoemd, wordt slechts 

 in kleine hoeveelheden in het gebergte gekweekt en geheel tot eigen gebruik 

 aangewend. 



De klappercultuur wordt nagenoeg alleen in de laagvlakten gedreven, waar 

 in elke kampong plantsoenen aangetroffen worden. De noten worden, hetzij als 

 versnapering door het water te drinken, hetzij als toespijs bij de rijst als anderzins, 

 door het vrucktvleesch daarvoor te bezigen, gebruikt; olie wordt slechts voor eigen 

 consumptie bereid. 



Uitvoer heeft dan ook, nóch van noten, nóch van olie plaats. 

 Pisang wordt allerwege, maar voornamelijk in de bergstreken aangekweekt. 

 De zoogenaamde pisang-mas, hier oenti boelaëng genoemd, komt in die streken 

 in groote hoeveelheid voor. Uitvoer van eenige beteekenis heeft niet plaats. 



Hiermede de voornaamste voedingsmiddelen afgehandeld zijnde, kan thans 

 overgegaan worden tot andere producten van landbouw. 





