— 23 - 



met ronde, van bamboe latten gemaakte steekfniken (bila-bodo), welke den vorm van 

 korven bebben. De visscher, die in iedere band één beeft, traebt ze op de viach 

 te zetten, die, willende ontvluchten, tegen de latten aanzwemt, hetgeen eene oninid- 

 delijk merkbare trilling veroorzaakt. Men kan dan de visob met de ban 1 vatten. 

 Gedurende den drogen tijd worden dikwijls kuilen in de sawabs gegraven, waarin 

 zich tijdens den regentijd het sawahwater en de daardoor medegevoerde visseben 

 verzamelen. 



Na den padioogst worden de visseben met scheptoestellen gevangen. 



Tripang en schildpadden komen nabij het strand niet voor, althans niet in 

 eene voor de vangst eenigszins looneude hoeveelheid. Schelpdieren, waaronder voor- 

 namelijk twee soorten mosselen, toedé lattjoe en toedé tjampaleija, worden af en 

 toe gevangen. 



Van de jacht op herten wordt veel werk gemaakt, voornamelijk gedurende 

 den drogen tijd. Daar de beste jachtterreinen in de laagvlakte gelegen zijn, voor- 

 namelijk in den omtrek van den Bonglangi, wordt ook hier tb'or de grooten 

 dit tijdverdrijf, hetwelk tot de meest geliefde uitspanningen van den inlander, voor- 

 namelijk van de aanzienlijken, behoort, uitgeoefend. 



Daar de jacht te paard geschiedt, kiest men boschrijke, door alang-alang- 

 vlakten doorsneden plaatsen met levend of stilstaand water in de nabijheid uit. 

 Zoodra (in den drogen tijd) de alang-alang voldoende uitgedroogd is, wordt zij 

 verbrand en w r acht men eenige dagen tot de jonge spruitjes, waarop de herten 

 verzot zijn, uitschieten en de maan wassende, vol of pas aan 't afnemen is. 



Vervolgens wordt eene groote uitgestrektheid, waar binnen de gebrande 

 alang-alangvlakten gelegen zijn, omgeven door in tweeen gespleten, droge (gele) 

 klapperbladeren, welke aan elkaar geknoopt een reusachtig lint vormen, dat op 

 1 a l'/ 2 soms 2 Meter boven den grond aan staken, boomtakken, enz. vastgehecht 

 wordt. De herten, over dag bevreesd voor de gele, zich door het minste zuchtje 

 bewegende, lintvormige afscheiding, durven die ook 's nachts, wanneer ze door 

 maanlicht beschenen wordt, niet passeeren en blijven dus binnen het afgezette terrein. 



Bij het aanbreken van den dag begeven de jagers, allen te paard, zich naai- 

 de jachtplaats en stellen zich op aan de bosebranden. Drijvers (te roet), die door 

 geschreeuw het wild opjagen en meestal van honden vergezeld zijn, doorkruisen 

 de boschrijke plekken. Het opgeschrikte wild verlaat het boscb en tracht over 

 de afgebrande alang-alangvlakten te ontvluchten, waar het door de ruiters nagezet 

 wordt. Deze, voorzien van dunne, bamboe lansen, „poke tado", waaraan een 

 strik op vernuftige wijze bevestigd is en waarvan men bet eene einde aan d n 

 toom van het paard vastbindt, trachten het vluchtende dier te achterhalen, den 

 strik om den kop te werpen en, zulks gelukt zijnde, de lans naar zich toe te 

 halen, waardoor zij bevrijd wordt van het striktouw. 



Het hert, dat zich door trekken en rukken van de strik tracht te ontdoen, 

 worgt zich zelven en valt spoedig neer, waarna het afgemaakt wordt. 



