— 24 — 



Wanneer Je vlakte groot genoeg is, zoodat het hert niet spoedig eenen 

 boschrand kan bereiken, gebeurt 't zelden, dat het ontkomt. 



Het wild wordt ook gevangen door middel van uit reepen karbouwenhuid 

 vervaardigde strikken, welke men in het bosch plaatst ter plaatse, waar het ver- 

 moed wordt veel te passeeren. 



Van gegraven kuilen maakt men nagenoeg nimmer gebruik. Wel wordt 

 met vuurwapens gejaagd. 



Jacht uit genoegen wordt alleen gehouden op herten. 



Wanneer zich echter de wilde varkens te veel vermenigvuldigen en men 

 voor vernieling van plantsoen vreest, worden op hen drijfjachten (te voet) gehouden. 



De private jachtterreinen van den vorst en diens naaste familie zijn Ba- 

 lasari, Lamoeroe, Pabatejang, Paparejang, Tamalaijoe en vooral Tjoro, waar zonder 

 s vorsten vergunning door niemand gejaagd mag worden. Al deze streken zijn 

 gelegen in de laagvlakten, nabij den Bonglangi. 



Ook elders in het rijk heeft de vorst privé jachtgronden. 



Bij zeldzame gelegenheden, wanneer bijvoorbeeld de vorst van Gowa den 

 Gouverneur of eenig voornaam vorst uitnoodigt, wordt, instede van met droge klap- 

 perbladeren, het geheele terrein met bamboe paggers afgezet, zoodat het wild 

 binnen die omheining slechts bij groote uitzondering ontkomen kan. 



Men noemt dit „bara"' (kraal). Het voor de paggers benoodigde materiaal 

 wordt gehaald uit de wilde bamboe-bosschen, die groote uitgestrektheden beslaan. 

 Gedurende 2 a 3 maanden moet de omwonende bevolking opkomen om die paggers 

 te maken. 



Niettegenstaande in den drogen tijd veel gejaagd wordt, schijnt het wild 

 toch niet merkbaar te verminderen en blijven, zoowel de laagvlakten, als het gebergte 

 hieraan rijk. 



Wilde of beter gezegd verwilderde buffels komen in alle deelen van het 

 rijk voor. Slechts nu en dan wordt daarop door een schutter jacht gemaakt. 



Op vogels, zooals boschkippen, wilde duiven, enz. wordt nagenoeg nooit 

 gejaagd; wel nu en dan, doch zeldzaam, op wilde eenden en waterhoenders. 



NIJVERHEID. 



De voornaamste tak van nijverheid is de weverij, welke uitsluitend en 

 allerwege door de vrouwen gedreven wordt. Het weven bepaalt zich echter uit- 

 sluitend tot het maken van sarongs, broeken, hoofddoeken en doodskleeren 

 'lijkwaden). 



Bijna overal maakt men gebruik van Europeesche garens, een enkele maal 

 van Chineesche zijde: slechts in enkele bergdistricten, zooals Tompoboeloe, Wawo- 

 boeloe en Parigi; wordt nagenoeg uitsluitend garen van eigen fabrikaat gebezigd. 



