— 34 — 



Evenals nagenoeg overal elders in den Indischen Archipel, is ook cle Gowarees 

 zeer gesteld op veel kinderen. 



„Hoe meer kinderen, hoe rijker". Onvruchtbaarheid der vrouw, dikwijls 

 aan booze invloeden toegeschreven, heeft bijna immer verwaarloozing der vrouw 

 door den man, zoo niet echtscheiding ten gevolge. 



Ziet men gaarne, dat de eerstgeborene een jongen is, zoo zijn toch dochters, 

 wegens den bruidschat, zeer gewild. 



Wanneer de vrouw zwanger is, acht men vele zaken, handelingen, enz. voor 

 haar (velen ook voor haren man) nadeelig, hetzij voor haar zelve, dan wel voor 

 de vrucht of voor de op handen zijnde bevalling. 



Zoowel bij aanzienlijken, als geringen wordt bij de eerste zwangerschap in 

 de 7 e of 8 e maand de zwangere onthaald, nipakado mangirang, op allerhande 

 zaken, waarop zij, naar men vermeent, belust is. 



Bij deze gelegenheid, welke met eene samenkomst van familieleden gevierd 

 wordt, onderzoekt de sanro (doktores) den buik der vrouw om het kind eene goede 

 ligging te geven (nisapoe battanna baneja). 



Bij de geboorte is, zooveel mogelijk, de man of een van diens verwanten, 

 dan wel van die der vrouw, aanwezig en verleent een sanro (bij gegoeden en aan- 

 zienlijken meerdere sanro's) de voor, gedurende en na de verlossing noodige hulp. 



Ter vergemakkelijking der geboorte wordt door de sanro gewijd water 

 (dj ene nibarroesoe) te drinken gegeven. 



De bevalling heeft meestal plaats in eene liggende houding, terwijl het 

 bovenlijf op den schoot van den man of diens vervanger rust. 



Het bloed, dat door den vloer der woning wegvloeit, wordt opgevangen iu 

 een schotel, opzettelijk voor dat doel onder de plaats, waar de barende vrouw ligt, 

 binnen eene kleine, omheinde ruimte gesteld. 



Na de verlossing wordt de vrouw voorloopig aan haar lot overgelaten en 

 wacht de doktores eerst de nageboorte af. 



Is deze ontlast, dan gaat zij over tot het afsnijden van den navelstreng en 

 het ruw weg reinigen van het kind, om daarna der kraamvrouw hulp te bieden. 



De placenta wordt met zorg behandeld en in een aarden pot bewaard, 

 welke voorloopig in huis en in de nabijheid van het kind blijft, omdat men haar 

 beschouwt als zijn broertje of zusje. 



Gedurende den tijd, dat zij in huis is, worden er' dagelijks na zonsonder- 

 gang kaarsen bij gebrand en een weinig eten, benevens een toebereid sirih-pruimpje, 

 bij geplaatst. Eerst na 7 (bij aanzienlijken na 9, 14 of 18) dagen wordt zij, hetzij 

 begraven, hetzij in een boom opgehangen, dan wel in zee neergelaten. 



Over het algemeen wordt de kraamvrouw met weinig zorg behandeld en 

 is zij zeer spoedig hersteld en op krachten gekomen. 



Een overblijfsel van couvade is, dat de man zich zoo min en kort mogelijk 

 en slechts bij noodzakelijkheid uit de woning verwijdert. 



