— 40 — 



De door den man ten huwelijk medegebrachte goederen, geldswaarden, enz. 

 worden door hem beheerd; hij kan er mede doen, wat hem goeddunkt. Niet 

 aldus met hetgeen de eigendom der vrouw was bij de voltrekking van den echt. 

 Wel administreert de man alles, wat haar toebehoort, maar hij kan er niet over 

 beschikken. 



De vóór het huwelijk bezeten goederen noemt men barang sisila. 



Alles, wat tijdens de echtvereeniging verkregen wordt, noemt men barang 

 tjakkara, d. w. z. gemeenschappelijke goederen. Deze worden bij den dood van 

 een der echtgenooten in tweeën verdeeld en de erfgenamen van hem of haar, die 

 overleden is, krijgen de eene en de langstlevende de andere helft. 



Ingeval er echter uit het huwelijk kinderen gesproten zijn, is de verdee- 

 ling anders. 



Alvorens haar uit een te zetten moeten wij een stap teruggaan. 



Hierboven is reeds met een woord vermeld de verdeeling der kinderen 

 (tawa-ana). 



Het is n. 1. bij alle volken, die tot de Makassaarsche en Boegineesche 

 landaarden behooren, eene eigenaardigheid, dat de tijdens het huwelijk geboren 

 kinderen verdeeld worden, niet in den waren, maar in figuurlijken zin. De eerst- 

 geborene wordt als aandeel der moeder, het tweede kind als dat van den vader 

 aangemerkt, enz. om en om gerekend. De kinderen, die het aandeel der moeder 

 zijn, erven bij haren dood haar barang sisila; zij, die als het aandeel van den vader 

 beschouwd worden, zijn barang sisila. De barang tjakkara echter wordt bij over- 

 lijden van een der echtgenooten gelijkelijk onder alle kinderen verdeeld. 



Schulden vóór het aangaan des huwelijks, door den man bij overlijden 

 nagelaten, worden met zijn barang sisila voldaan en de vrouw mag daarvoor in 

 geenen deele aansprakelijk gesteld worden. Omgekeerd geldt hetzelfde. Tijdens 

 het huwelijk gemaakte schulden kunnen echter bij overlijden van den eenen echtge- 

 noot op den andere verhaald worden. 



De erfenissen worden overigens verdeeld onder de door de Mohammedaansche 

 wet aanwezen erfgenamen, die ook de daarbij vastgestelde porties ontvangen. In 

 vroeger tijd en ook thans, wanneer de hadat in stede van de sjarat de erfenis 

 verdeelt, kreeg en krijgt eene vrouwelijke erfgenaam niet 1 / 2 van het aandeel 

 eens mannelijken erfgenaams, maar een even groot deel. 



Adoptie komt meermalen, vooral onder aanzienlijken, voor, maar altijd wor- 

 den kinderen van verwanten aangenomen, zeer zelden die van vreemden De 

 aanneming geschiedt meestal als het kind nog zeer klein is, ja het wordt menig- 

 maal reeds voor de geboorte „versprochen". Het kind wordt geheel als eigen 

 kind opgevoed en dikwerf weet het niet, wie zijne ware ouders zijn. 



Een geadopteerd kind erft nimmer van zijn pleeg-ouders ; ook niet, wanneer 

 deze zonder erfgenamen na te laten overlijden, in welk geval de erfenis, als naar 

 gewoonte, den vorst toekomt. 



