— 48 — 



Een kind van goede geboorte zegt, sprekende van zijn vader of zijne moeder 

 Karaëngkoe boeraneja, d.i. mijn vorstelijke vader, of Karaëngkoe baïnéja, d.i. 

 mijne vorstelijke moeder;, zonder dat daarmede bedoeld of te kennen gegeven 

 wordt, dat die vader of moeder van vorstelijke afkomst is. Instede van KaraëDg- 

 koe boeraneja of baineja zegt men ook wel Kaengkoe of Aengkoe boeraneja of 

 baineja. 



Wanneer het kind van een gewoon inlander van zijne ouders spreekt, zegt 

 het oewakoe of manggékoe, mijn vader, anrongkoe of ammakkoe, mijne moeder. 



WONING. 



In de laagvlakten zijn de huizen (balla) tot kampongs, waaronder verschei- 

 dene zeer groote, z a. Aëngtjira, Bontolangkasa, Pakoe, Boné, Bontomaëro, enz., 

 vereenigd en komen alleenstaande woningen weinig voor. Daarentegen staan zij 

 in de bergstreken meestal verspreid. 



Zelden vormen zij daar kampongs, welke op enkele uitzonderingen na van 

 geringen omvang zijn. 



Gewoonlijk zijn de kampongs, in de laagvlakten te midden van sawahgron- 

 den gelegen, op eene geringe verhevenheid van den bodem gebouwd en in het 

 gebergte op plateaux. 



Bij verreweg de meeste kampongs is de rand (ook de kampong zelve) 

 begroeid met klapper- en pinang-palmen, mangga- en andere vruchtboomen en 

 bamboestoelen, welke beletten, dat men de huizen dadelijk opmerkt. 



De woningen liggen zonder orde of regelmaat door elkaar, zien er over 

 het algemeen vuil en verwaarloosd, dikwijls hoogst bouwvallig uit. 



Gewoonlijk zijn de erven niet van eene omheining voorzien; waar deze 

 aangebracht is, bestaat zij uit paggerstruiken, kapokstaken, bamboe, enz. 



Op enkele erven vindt men eene z. g put, eigenlijk een' kuil, die in den 

 drogen tijd geen of zeer drabbig water bevat, dat er met eene soort emmer, 

 timba, van nipabladeren vervaardigd, uitgehaald wordt. Bij de put wascht men 

 de kleederen, baadt men zich, enz. Het water wordt als drinkwater gebruikt. 

 Zelden is de put ompaggerd. 



Hier en daar ziet men tusschen of op de erven z. g. karbouwenkralen 

 (poelen van modder en uitwerpselen der buffels), welke door uit zware boomstam- 

 men en bamboetakken gemaakte omheiningen afgesloten zijn. 



Wegen, nl. bepaald onderhoudene, vindt men slechts bij hooge uitzondering; 

 wel loopen door de kampong in alle richtingen meer of min begane voetpaden 

 door het overal welig opschietend onkruid. Een en ander maakt, dat de kam- 

 pongs, die, van buiten gezien, menigmaal een vriendelijk en lachend aanzien heb- 

 ben, een zeer ongunstigen indruk maken door hun verwilderd, smerig, verwaar- 

 loosd voorkomen, zoodra men ze binnengaat. 



