— 52 — 



van vreemdelingen heeten baroega; lusthuisjes voor zeer kort verblijf, b. v. op jacht 

 of op reis, balla-djaba, d. i. vogel-kooihuizen; tuinhuizen heeten balla-koko, offer- 

 huisjes (voor den dienst van Karaeng-lowe) balla-saoekang, hutten baroeng-baroeng. 



Misigits (bedehuizen met vierkante, gebroken daken) noemt men masigi; 

 gewone huizen, waarin godsdienstoefeningen gehouden worden en van woonhuizen 

 uiterlijk alleen hierin verschillen, dat aan den naar het westen gerichten achter- 

 kant een klein uitbouwsel gemaakt is, heeten langgara. 



Het huisraad is gewoonlijk gering en van weinig waarde. Stoelen, tafels, 

 kasten, bedden, spiegels en lampen treft men alleen bij de vorstelijke familie- 

 leden en aanzienlijken aan. 



Instede van stoelen gebruikt de gewone inlander rotan matten, djali, 

 welke den vloer in het voorhuis of een gedeelte daarvan bedekken en waarop 

 men met onder het lichaam gekruiste beenen plaats neemt. Voor gasten, die 

 men vereeren wil, wordt een afzonderlijk, van lontarbladeren gevlochten matje, 

 tappere (welks randen met laken of andere stof omboord zijn), op de rotan matten 

 neergelegd om als zitplaats te dienen Verder ziet men in het voorhuis een of 

 meer sirihdoozen, eenige lansen en soms een ouderwetsch geweer, met rotan losjes 

 aan een der palen vastgebonden of tusschen een paar bamboe, die aan den zolder 

 bevestigd zijn, opgehangen. Nabij de afscheiding tusschen voor- en achterhuis 

 merkt men ook meestal op een vierkant, veel-kleurig, als een bedhemel aan den 

 zolder hangend stuk katoen. 



Onder dien bedhemel, timbaoe, is de plaats, waar voor een geëerd logeergast 

 de slaapplaats, katinrowang, wordt gereed gemaakt door er een matras of, bij 

 gebreke daarvan, een tappere en een paar hoofdkussens, paloengang, neer te 

 leggen en rondom de timbaoe een tot den vloer neerhangend, eveneens veelkleurig 

 gordijn, pakalli, te hangen. 



Dikwerf ziet men in het voorhuis, aan een der huispalen, een paar herten- 

 geweien bevestigd, waaraan inlandsche paardentoomen, hoeden, enz., opgehangen 

 worden. 



In het achterhuis, waar de bewoners huizen en vernachten l), ontwaart 

 men een of meer slaapplaatsen, gelijk aan de hierboven beschreven. 



Nabij de slaapplaats of binnen de pakalli liggen een of meer stapels waar- 

 looze hoofdkussens en eenige manden van pandang bladeren en kisten, welke tot 

 berging van kleeren, geld en kostbaarheden dienen. Verder bevat het achterhuis 

 korven, weeftoestelleu, manden van bamboe, rotan of palmbladeren, sirihdoozen, 

 wannen, rijstzakken, kleine gereedschappen voor landbouw, in één woord alles, wat 

 in de inlandsche huishouding te pas komt en niet tot het kook- en eetgereedschap 

 behoort. Dit toch, bestaande uit potten, pannen, vaatwerk, potten tot berging van 

 drinkwater en rijst, raspen, borden, schotels, kopjes, glazen, enz., benevens het 

 fornuis, een langwerpig-vierkante, planken bak, met zand gevuld en voorzien van 



1) Gasten, geen familie, noch intieme vrienden zijnde, slapen altijd in het voorhuis. 



