— 59 — 



bestaande hieruit, dat allen, die eene waardigheid in het rijk bekleeden, zoomede 

 alle prinsen, al tandakkende of dansende en met de kris zwaaiende, hunne ge- 

 hechtheid aan den gehuldigde betuigen. 



Dagen achtereen worden er in de talrijke, vooraf gebouwde baroega's 

 feestmalen en in de wala-wala's en speelloodsen hanengevechten en dobbelspelen 

 gehouden en stroomt het volk van heinde en verre toe om den vorst allerlei ge- 

 schenken te brengen. 



Is de vorst met eene prinses van den bloede gehuwd, dan wordt ook zij 

 met hem gehuldigd. Nimmer echter wordt haar de titel Sombaja geschonken. 



Togasa noemt men het huldigen van den vorst vóór diens woning. De 

 daarbij gebruikelijke ceremoniën zijn minder omslachtig, dan die bij lanti, doch 

 de voornaamste hebben ook dan plaats. 



Wanneer de vorst overleden is, wordt hiervan onmiddelijk door zendelingen 

 kennis gegeven aan de familieleden, de voornaamste hoofden van het land en 

 vroeger ook aan alle bevriende vorsten door het zenden van een stuk der lijkwade. 



Het lijk wordt, zoo spoedig mogelijk, gereinigd door een door de naaste 

 familie aan te wijzen hoofd, die daarvoor geschenken ontvangt. Gedurende de 

 wassching, waarbij onophoudelijk door den kali en de voornaamste geestelijken 

 hardop gebeden wordt, staat onder de plaats, waar zij geschiedt, een slaaf >), die 

 in eenen schotel, welken hij boven het hoofd houdt, het wasch water opvangt, voor 

 welke handeling hij vrijgegeven wordt. 



Na de wassching wordt het lijk gekamd met den rug eener kam; verder 

 met minjabaoe, d.i. welriekende olie, ingewreven, nadat vooraf alle openingen van 

 het lichaam met kapok en kamfer dicht gestopt en de oogleden met zwartsel» 

 tjalla, geverfd zijn. 



Vervolgens wordt de doode eerst in eene lijkwade en vervolgens in eene mat 

 van palmbladeren gewikkeld en op eene met matten belegde plaats in de receptie- 

 zaal neergelegd. Nabij het lijk zet men een paar zware, met gekleurd en ver- 

 guld papier versierde waskaarsen. Zoodra het lijk neergevleid is, nemen 4 prinsen, 

 in een vierkant gezeten, nabij hetzelve plaats en houden aan stokken een ver- 

 hemelte, alloeng, van gebloemde stof, tjindé, boven den overledene uitgespreid, 

 terwijl andere prinsen met bczweringstoestellen mede in de nabijheid gezeten zijn. 

 Spoedig daarop komen familieleden, vrienden, geestelijken en belangstellenden om 

 beurten bij het lijk gebeden opzeggen. Dit duurt zoo tot het oogenblik, waarop 

 het lijk grafwaarts gebracht zal worden. 



Het lijk wordt dan door de naaste familieleden opgenomen en met hel 

 hoofd vooruit naar beneden gebracht, waar het in de lijkbaar wordt geplaatst en 

 toegedekt met een uit bamboe latten gevlochten, halven cylinder, ter lengte van 

 l 3 / 4 a 2 M., tjako-tjako genaamd, welke met brocaat en satijnen stoffen overdek! is. 



1) Bij vorstinnen eene slavin, nooit een slaaf en slavin te gelijk, zooals wel eens beweerd is. 



