— 76 — 



gaan moet hier nog even aangestipt worden, dat ook somwijlen het solidariteits- 

 stelsel wordt toegepast en dienaangaande enkele bepalingen in de wetboeken te 

 vinden zijn. 



Bij het straffen van misdrijven wordt op den voorgrond gesteld, dat de 

 persoon, die een ander beleedigd heeft, daarvoor schadevergoeding, boete te voldoen 

 heeft, ten voordeele van dezen, die echter altijd aanklager moet zijn. Het bedrag 

 dier boete hangt natuurlijk af van het gepleegde feit en den maatschappelijken 

 stand van den beleedigde en is wettelijk bepaald. 



Overspel wordt gestraft met betaling aan den beleedigden echtgenoot i) der 

 sapoe maté 2) van den overspeler en die van de overspelige vrouw. 



De straf op diefstal is teruggave van het gestolene of de waarde daarvan, 

 benevens gewoonlijk eene boete van hetzelfde bedrag. 



Op doodslag staat het betalen der sapoe maté van hem, die het misdrijf 

 pleegde. 



Wanneer iemand de sapoe of andere, hem opgelegde boeten niet kan betalen, 

 dan wordt hij verkocht of wel, ingeval zijn koopprijs ontoereikend is, slaaf van 

 hem, wien de boete toekomt. 



Bloedschande wordt gestraft met verdrinking van de schuldigen. 



Op beleediging van den vorst, waartoe ook diefstal ten zijnen nadeele 

 gerekend wordt, verraad, enz. staat de doodstraf, verbanning uit het rijk met of 

 zonder verbeurdverklaring van have en goed, confiscatie van huis en andere eigen- 

 dommen, geldboete van f 88. — en tot slaaf verklaren. 



In het algemeen bestaan drie soorten van straffen, n.1. boeten en scha- 

 deloosstellingen, doodstraf en andere lichamelijke straffen en eindelijk vrijheidstraffen, 

 d. w. z. slaafverklaring, hetzij onmiddelijk of subsidiair wegens onvermogen tot 

 betaling van geldboeten en schadeloosstellingen. 



De doodstraf wordt met de lans of de kris voltrokken. Onthoofding heeft 

 alleen plaats, wanneer zulks uitdrukkelijk door den lastgever verlangd wordt ten einde 

 den vorst of zich zelven door vertooning van het afgeslagen hoofd omtrent de 

 uitvoering van het vonnis te overtuigen. 



1) Hier is slechts sprake van overspel bij gelijkheid in rang. Is de overspeler een slaaf of vrije en 

 de overspelige vrouw iemand van hoogen adel, dan wordt de overspeler gedood. 



2) Sapoe-mate is de som, welke een moordenaar tot delging van de bloedschuld voldoen moet. Zij 

 bedraagt de in geld getaxeerde waarde ran den gedoode. Bij verwonding, valsche beschuldiging van moord, 

 overspel, enz. moet de sapoe-tallasa, bedragende de helft van de sapoe-mate, voldaan worden. Maté = dood, 

 tallasa c= levend dus sapoe-mate en sapoe-tallasa beteekent sapoe voor dooden en sapoe voor levenden. De sapoe- 

 mata bedraagt voor een slaaf 20, voor eene slavin 30, voor een vrijen man 30, voor eene vrije vrouw 40, voor 

 een adellijke persoon 88 realen (1 reaal = 2 gulden); ook voor hoofden, zendelingen, enz. is de sapoe-mate be- 

 paald. Abusievelijk wordt dikwijls door ambtenaren, die niet verder het recht bestudeerden, beweerd, dat de 

 losprijs van een slaaf 20 en die van eene slavin 30 realen bedraagt en beroept men zich op deze bepaling. 

 Men verliest echter daarbij uit het oog, dat een slaaf alleen door zijn meester vrijgegeven kan worden en 

 deze den losprijs bepaalt. 



