— 111 — 



bedoelde goederen in vruchtgebruik werden gelaten, niettegenstaande bij eigenaar was. 

 Deze fout is ecbter bij schrijven van den len Gouvernements Secretaris dd. 7 

 Januari 1890 No. 44, op voorstel van den tegenwoordigen Gouverneur weder hersteld. 



De koning liet zich weinig gelegen liggen aan het bestuur van zijn rijk; 

 veel meer streefde hij er naar, door geldzucht bezield, orn zijn inkomsten te ver- 

 meerderen. De gevolgen daarvan moest hij al spoedig ondervinden. In 1858 

 toch trachten twee personen, Daeng Matene van Soreijang en Daeug Manoedjoe 

 van Malolo, onder vertoon van een zwaard, dat de Soedang moest voorstellen, zich 

 uit te geven voor wettige afstammelingen van Batara Gowa en zich meester van 

 den troon te maken. Die poging mislukte echter geheel ; eerstgenoemde werd 

 gevangen genomen en laatstgenoemde nam de vlucht. 



In het volgende jaar tracht een zekere Aroe Kadjoewara de bevolking van 

 het district Ballasoeka tegen den vorst op te zetten. Ook deze poging mislukt 

 en eindigt met de vlucht van den opruier. 



Van zijne goede gezindheid jegens het Gouvernement geeft de vorst meer- 

 malen blijk. In 1859 biedt hij hulp aan tegen Bone; toen hiervoor bedankt 

 werd, liet hij echter de grenzen van zijn rijk met Bone hier en daar bezetten. 



In 1862 gaat hij in persoon naar Wawoboeloe om een paar prinsen van 

 Ballasoeka en Soeka te straffen voor eene beleediging, die zij den Assistent Resi- 

 dent, J. A. Bakkers, hadden aangedaan. In het volgende jaar biedt hij het Gou- 

 vernement zijn hulp aan bij de expeditie naar de Toerateija lauden, welk aanbod 

 onder dankbetuiging wordt afgewezen. Door doeltreffende maatregelen belet hij 

 echter, dat de vorst van Bangkala en de weerspannige regent zich in het Gowaschc 

 nederzetten, waardoor zij spoedig in onderwerping komen. 



Bij het den 13 en Februari 1860 met Bone gesloten contract vervielen de 

 landen Ballasoeka, Soeka en Pao, als gelegen tusschen de rivieren van Tangka 

 en Mamingko, aan het Gouvernement. Deze landen hadden sedert het sluiten van 

 het Boengaaisch contract afwisselend het gezag van Gowa en Bone erkend. Daar 

 zij echter sedert 1816 meer aan Gowa dan aan Bone ondergeschikt waren geweest, 

 wilde het Gouvernement ze niet aan zich trekken, maar verklaarde ze bij over- 

 eenkomst dd. 24 December 1860, gesloten tusschen den Gouverneur en den koning 

 van Gowa, aan Gowa toe te behooren. 



De inwendige staat van rust werd in 1867 al weder verstoord door liet 

 optreden van een zekeren, zich noemenden PeloKaraeng Panritaija. die later bleek 

 een van Bonthain gedrost veroordeelde te zijn. Hij trachtte zich in Tompoboelnc 

 aanhang te verwerven door zich uit te geven voor een zoon van Aboe Bakar o! 

 Karaeng Data, die in 1819 bij Beba sneuvelde. De vorst van Gowa begeeft zich 

 persoonlijk derwaarts; de onruststoker vlucht naar Bonthain's gebied, waar hij door 

 den Soellewatang wordt aangetast en gedood. 



In het volgende jaar had weder eene poging tot onttrooning van den v..rst 

 Yan Gowa plaats. Terwijl zijne hoogheid zich met zijn bloedverwanten naar Tja- 



