11 



noemd, naar de groote naar buiten uitstekende kromme buitenste slagtanden van de onder- 

 kaak. Dit genus behoort echter buiten gebruik te blijven. 



De kleuren van Cossyphus macrodon zijn door Valenciennes naar een verkleurd exemplaar 

 beschreven. Bij de versche individu's zijn zij de volgende. 



Kop. Snuit en wangen olijfgroen, met eene menigte kleine ronde roode vlekjes bezaaid; 

 voorhoofd groen; operkel bruinachtig rood met zeer talrijke ronde roode vlekjes bedekt; 

 iris pruissisch blaauw met vermilloenkleurigen pupil- en rooden oogkas -rand. Kin parel- 

 kleurig wit. 



Rug. Van voren , van den vertex af tot aan het midden van het doornachtig gedeelte 

 der rugvin vaal steenrood ; van daar af tot aan den 4 den of S de ° straal van het weeke gedeelte 

 der rugvin violetkleurig; het steenroode en violette is met vele kleine roode ronde vlekjes 

 geteekend en daalt tot beneden de zijlijn , van het weeke gedeelte der rugvin eenigzins 

 schuins doch onregelmatig tot aan den oksel. 



Zijden. Schouder steenrood. Zijden achter de borstvin oranjegeel. Achterste gedeelte der 

 zijden en des rugs groenachtig en groenachtig parelkleurig. Het violette des rugs zet zich 

 op de zijden met een' zeer flaauwen band midden over den staart tot aan de staartvin voort. 

 Borst en buik. Borst geelachtig. Buik parelkleurig. 



Vinnen. Rugvin; doornachtig gedeelte en een groot deel van het straalachtig gedeelte 

 donker blaauw, van achteren violet, met oranjekleurige vlekken aan de basis en twee over- 

 langsche oranjekleurige banden over het midden der vin. Achterste gedeelte van de weeke 

 rugvin geelrood met purperkleurige vlekken. 



Borstvinnen; aan de basis met een' breeden blaauwen band geteekend; het overige ge- 

 deelte fraai geel. 



Buikvinnen; parelblaauw; langs en over de 2 eerste stralen een oranjekleurige band. 

 Aarsvin; grondkleur van voren paarsachtig blaauw, van achteren aan de basis geelach- 

 tig groen en naar de punt toe fraai hemelsblaauw. Een prachtig net van oranjekleurige 

 banden en vlekken bekleedt de geheele vin. 

 Staartvin ; zeegroen. 



Bij de beschrijving van Valenciennes voeg ik nog volgende aanteekeningen. 

 De slagtanden zeer groot; de twee middelste der onderkaak vatten tusschen de twee mid- 

 delste der bovenkaak en convergeren met hunne punten; de buitenste der onderkaak, 

 veel grooter dan de buitenste der bovenkaak, nemen bij gesloten bek de binnenste der bo- 

 venkaak tusschen zich en zijn naar buiten gekromd. 



Keelg ats beenderen ; zoowel de bovenste als het onderste met geplaveide, zeer weinig ver- 

 hevene, zeer stompe tanden gewapend. Op den voorsten kam van het onderste keelgats- 

 been twee of drie grootere kegelvormige tanden. 



Neusgaten, digter bij het oog dan bij den bek geplaatst, aan beide zijden dubbel, van 

 elkander verwijderd, de bovenste ovaal of langwerpig, de onderste kleiner, rond, met 

 verheven randen. 



Oog zeer hoog in den kop geplaatst, nabij het profiel des voorhoofds; deszelfs diameter 

 gaat ongeveer 6 maal in de lengte des kops. 



