Enkele soorten,, t. w. : Serranus bontoo CV ., Serranus suillus CV., Serranus pantheri- 

 nus CV., Diacope marginata CV., Sillago ciliata CV., vroeger door mij als te Batavia 

 voorkomende opgegeven (1), heb ik sedert daar niet weder gezien. Zij behoorden tot eene 

 mijner vroegere verzamelingen, welke door een ongelukkig toeval te niet is gegaan, zoodat 

 ik geene nieuwe diagnosen van ze heb kunnen geven. 



Enkele andere der door mij ter gezegde plaatse genoemde soorten waren niet naauwkeu- 

 rig bepaald. Zoo ontwaarde ik bij nader onderzoek dat Priacanthus macracanthus CV. ver- 

 keerdelijk door mij gehouden is voor Priacanthus fax CV ; en Upeneus bivittatus CV. voor 

 Upeneus flavolineatus CV. Deze onnaauwkeurigheden heb ik getracht te verbeteren, doorverwij- 

 zing op de onjuiste benamingen in de synonymen van de in deze bijdrage beschrevene species. 



Het komt mij voor, dat sommige, in het groote vischwerk van Güvier en Valenciennes be- 

 schrevene soorten, dubbel benoemd zijn. Zoo b. v. geloof ik, dat tot eene enkele soort 

 teruggebragt behooren te worden Lates nobilis CV. en Lates calcarifer CV., Diacope octoli- 

 neata CV. en Diacope decemlineata CV., alsmede Therapon xanthurus CV. en Therapon qua- 

 drilineatus CV. 



De bovengenoemde, met een * gemerkte species, waren reeds als bewoners dezer zeeën be- 

 kend; de overige soorten mijner verzameling zijn nieuw voor den Soenda-Molukschen Archipel. 



Diacope en Mesoprion vormen slechts één geslacht. Ruppel heeft ze ook reeds onder den 

 naam Diacope vereenigd. Ik heb den naam Mesoprion behouden, omdat deze mij voorkomt, 

 beter het karakter van het geslacht uit te drukken. 



Het geslacht Upeneus van Cuvier behoort in meerdere geslachten verdeeld te worden, naar 

 den vorm, wijze van plaatsing en aan- of afwezigheid der kaak- en gehemeltetanden. 

 Zoo heb ik de soorten mijner verzameling onder twee geslachten gebragt. Onder Upeneus 

 vat ik die soorten te zamen, bij welke de kaaktanden kegelvormig en in eene enkele rij 

 geplaatst zijn, terwijl de ploegbeen- en gehemeltetanden ontbreken. Onder Upeneoïdes 

 daarentegen rangschik ik die soorten, bij welke de kaaktanden zeer klein zijn en in 

 meerdere rijen geplaatst, terwijl er tevens ploegbeen- en gehemeltetanden aanwezig zijn. Ook aan 

 de overige onderafdeelingen van het geslacht Upeneus , door Cuvier beschreven, behooren nieu- 

 we geslachtsnamen te worden gegeven. Ik stel den naam Blulloides voor, voor die soorten, welker 

 kaaktanden klein en in meerdere rijen geplaatst zijn en bij welke de gehemeltetanden ontbreken. 

 Tot dit geslacht behooren twee soorten van dezen Archipel, Mulloides flavolineatus Blkr. en Mul- 

 loides zeylonicus Blkr., welke zich echter niet in mijne verzameling bevinden. Onderstaande lijst 

 geeft een overzigt van alle mij tot nu toe bekend geworden species van Percoïden, welke in 

 den Malaijo-Molukschen Archipel en bij Nieuw Guinea leven. 



1 Perca ciliata K. v. H. 7 » F c^»K.y.H. 



2 Labrax waigiensis CV. 8 » orbicularis K v. H. 



3 Lates nobilis CV l fz Lates calcarifer CV '. 9 Apogon trimaculatus CV. 



•4 Diploprion bifasciatum K. v. H. 10 » macropte) us K. v. H. 



5 Apogon nigripinnis CV. 11 » roseipinnis CV. 



6 » novemfasciatus CV. 12 » thermalis CV. 



(I) Bijdragen tot de Geneeskundige Topographie van Batavia, 1816. 



